“เจ้าเป็นใคร ทำไมบังอาจล่างล ้าเขตพระราชวังที่นี่!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ร่างในชุดคลุมดำก็ยกหมวกสีดำขึ้น
เผยให้เห็นโฉมหน้าในนั้น
ทหารองครักษ์ทั้งหมดผงะไปครู่หนึ่ง แล้วก็ถอยหนีด้วยความตื่นตระหนก ต่างวางหอกลง คุกเข่าลงข้างเดียว!
“องค์ชายใหญ่ ข้าไม่รู้ว่าเป็นท่าน โปรดยกโทษให้ข้าด้วย!”
เมื่อเห็นสิ่งนี้ “หวางเทียนหมิง” โค้งปากเล็กน้อยและกล่าวด้วยรอยยิ้ม: “ใครที่ไม่รู้ก็เป็นผู้บริสุทธิ์ ลุกขึ้นเถอะ”
“ไปรายงานองค์จักรพรรดิ แล้วบอกว่า ข้าจะขอเข้าเฝ้าในตอนนี้”
ทหารองครักษ์ได้ยินดังนั้นก็ตอบรับทันที และรีบวิ่งไปที่พระราชวัง
หลังจากทหารเหล่านั้นหายไป ในสายตาของหวางเทียนหมิงมีประกายเย็นชา
…
หลังจากนั้นไม่นาน
“หวางเทียนหมิง” ถูกเรียกตัว
หวางยี่ถงนั่งบนบัลลังก์ มองลงไปที่หวางเทียนหมิงที่เดินเข้ามา
กล่าวเบาๆ: “ไม่เลว อย่างน้อยเจ้าก็ยังมีชีวิตอยู่”
เห็นได้ชัดว่า หวางยี่ถงยังไม่เห็นสิ่งผิดปกติ
“หวางเทียนหมิง” เลียนแบบน ้าเสียง และลักษณะของหวางเทียนหมิงจากความทรงจำของเขา และกล่าวว่า: “พระบิดา”
“ลุกขึ้นเถอะ”
หวางยี่ถงโบกมือแล้วกล่าวว่า “ช่วงนี้เจ้าทำอะไรอยู่ พักฟื้น?”
หวางเทียนหมิงยิ้ม และกล่าวว่า “ข้าได้ไปที่ดินแดนลับในทะเลทรายทางตอนใต้”
“โอ้?”
เมื่อดินแดนลับถูกกล่าวถึง หวางยี่ถงเริ่มสนใจ
แต่ครั้งนี้ ราชวงศ์หลัวอี้ไม่ได้ส่งใครไปยังดินแดนลับ
ราชวงศ์หลัวอี้ในปัจจุบัน ดูเหมือนว่าจะวางแผนบางอย่างลับๆ!
หวา
