“ศิษย์น้องของฝ่าบาทเป็นอัจฉริยะบุตรแห่งสวรรค์ ที่สามารถทำให้บรรพจารย์ขงจื๊อกล่าวเช่นนั้นได้”
หนิงเฉินซินสนทนากับบรรพจารย์ขงจื๊อเกี่ยวกับมรดกสืบทอด
หงหยิงและมหาเสนาบดีมองเห็นได้ชัดเจนจากม่านแสง
ทั้งสองคนได้ยินบทสนทนาของทั้งคู่
หงหยิงหัวเราะเบาๆ และกล่าวว่า “มันไม่ง่ายเลย ที่ศิษย์น้องสามจะได้รับความโปรดปรานจากท่านอาจารย์และรับเป็นศิษย์”
มหาเสนาบดีพยักหน้า
ดูเหมือนว่าอาจารย์ของพระองค์จะไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ
คุณสมบัติของศิษย์แต่ละคนของเขา ล้วนยอดเยี่ยม!
วิถีดาบของเย่ชิวไป่นั้นไม่เหมือนใคร
ร่างกายของเสี่ยวเฮยอยู่ยงคงกระพัน
ขอบเขคความรู้ลัทธิขงจื๊อและลัทธิเต๋าของหนิงเฉินซิน ได้รับการยอมรับจากบรรพชนขงจื๊อ
เจ้าต้องรู้ว่าในยุคนั้น นิกายขงจื๊อของท่าน เป็นที่รู้จักในฐานะลัทธิขงจื๊อดั้งเดิมเพียงแห่งเดียวในโลก
และสิ่งที่บรรพชนขงจื๊อกล่าวไว้
ความสำเร็จของหนิงเฉินซิน จะแซงหน้าเขาในอนาคตอย่างแน่นอน
ในประโยคนี้ มีเพียงมหาเสนาบดีเท่านั้น ที่รู้ความหมายที่ซ่อนอยู่ในประโยคนี้
สำหรับจักรพรรดินี ไม่มีอะไรให้กล่าว ทุกสิ่งคือสุดยอด!
ในตอนนี้
หนิงเฉินซิน,เสี่ยวเฮยและมู่หว่าเอ๋อ ได้รับมรดกทั้งหมดแล้ว
และเย่ชิวไป่ ยังเข้าใจเจตจำนงแห่งเพลิงและสายลมอีกด้วย
เหลียงเฟิงและมู่หรงซี มองหน้ากันอย่างช่วยไม่ได้
“ข้ารู้ว่าเจ้าคนชั่วร้ายคนนี้ ต้องเข้าใจมันก่อนเราก้าวหนึ่งแน่นอน”
มู่หรงซีสามารถเข้าใจอารมณ์ของเหลียงเฟิงได้
