ก็อย่าหวังรอดไปได้เลย
“การเสริมพลังอาวุธวิเศษต้องใช้เวลานานเพียงไหนหรือ?” ผู้ฝึกตนคนหนึ่งถามขึ้นอย่างงุนงง
“อย่างต ่าหนึ่งเดือน”
“นานเพียงนั้นเลย?”
“แน่สิ หาไม่แล้ว ไฉนอาวุธวิเศษจึงแพงนักเล่า? นอกจากราคาวัตถุดิบยังมีค่าเวลาสร้างด้วย ยิ่งอาวุธวิเศษคุณภาพสูง เวลาที่ใช้ยิ่งยาวนาน”
“ข้าไม่เข้าใจเรื่องหลอมอาวุธ ไปซื้อของดีกว่า”
ผู้ฝึกตนหลายคนไม่สนใจเรื่องหลอมอาวุธ จึงพากันแยกย้ายอย่างเบื่อหน่าย
“โฮก!”
เสียงสัตว์ภูตคำรามพลันดังกระหึ่ม กฎฟ้าดินสะท้านสั่นรุนแรงผู้คนมากมายสะดุ้งตกใจ
ปรากฏว่ากิเลนไฟอันเรืองฤทธิ์ตนหนึ่งพลันปรากฏในเปลวเพลิงตรงหน้าหม่าคั่ว พุ่งทะยานไปรอบ ๆ เตาเพลิง ประกายเพลิงเรืองรองทำให้หม่าคั่วดูเจิดจรัสเป็นพิเศษ
กิเลนตนนั้นห้อตะบึงเข้าสู่เตาไฟ คาบกระบี่ซึ่งผสานกับแร่พิเศษในขั้นต้นแล้วออกมา
ค้อนทองขนาดมหึมาปรากฏในมือหม่าคั่ว เขาเริ่มตีกระบี่บนหลังกิเลน วิชาค้อนอันเจิดจรัสนี้เป็นเช่นศิลปะ ทุกการทุบค้อนส่งประกายไฟสาดซัดเจริญตา
ผู้ฝึกตนซึ่งเดิมคิดกระจายจรพลันชะงักเท้า ชมการตีอาวุธอันมิต่างจากศิลปะนี้อย่างชื่นชม
“วิชาค้อนอะไรอย่างเท่เลย ปรากฏว่าใช้ค้อนก็เผยมาดหล่อเหลาได้ด้วย”
“นี่น่าจะเป็นวิชาตีอาวุธขั้นสูงสุดของโถงศัสตราเสินเชวีย ค้อนเทวะ สามารถเกลาลักษณ์ ผสานแร่ ขจัดสิ่งเจือปนได้ ระดับของมันสูงสุดขั้วจนผู้บรรลุมันก่อนเป็นเซียนมีเพียงน้อยนิด”
นักหลอมอาวุธจำนวนมากเพ่งพินิจศึกษาอ
