“บัดซบ!! มือกระบี่ที่ละทิ้งกระบี่งั้นหรือ!!” ซางกวานเฉิน เผยสีหน้าตื่นตะลึงยิ่งยวด กระบี่หนักพันชั่งที่พุ่งเข้ามา ฝ่าทำลายทุกปราณกระบี่บัดนี้ห่างไกลเพียงไม่กี่ก้าวเท่านั้น ซางกวานเฉิน จึงจำเป็นต้องสลายเพลงกระบี่ทั้งหมด และยกกระบี่คู่ไขว้เป็นกากบาทตั้งรับโดยพลัน
ตูม!!
เสียงปะทะดังสะเทือนไปทั่วทิศ… แม้จะสามารถหยุดยั้งกระบี่พันชั่งที่ขว้างออกมาของ ซุน ไว้ได้ในชั่วอึดใจ แต่จากน้ำหนักมหาศาลก็ทำให้แขนทั้งสองข้างของ ซางกวานเฉิน สั่นสะท้านอ่อนแรง ถึงกระนั้นดวงตากลับมีประกายแห่งชัยชนะแฝงเร้น เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยอมละทิ้งอาวุธ
ทว่า… เมื่อลดกระบี่ลงเงยหน้าขึ้นด้านบน กลับพบร่างของ ซุน ที่อาภรณ์ขาดรุ่งริ่ง กระโจนสูงขึ้นไปบนท้องฟ้าลอยตัวจากพื้นเกือบ 10 จั้ง ดวงตาเหี้ยมเกรียมดุร้ายคล้ายสัตว์ป่าที่บ้าคลั่ง และในชั่วพริบตานั้นเอง ขวานศิลาขนาดใหญ่พลันปรากฏขึ้นในมือ ตวัดฟาดฟันลงมาจากที่สูง มองเห็นราวกับเป็นภูเขาขนาดย่อม ที่กำลังถล่มลงสู่เบื้องล่าง
“บดทำลาย!!”