เมื่อไม่กี่วันก่อนเมื่อเสี่ยวเฮยและฉินเทียนหนานต่อสู้กันฉินเทียนหนานเกือบตาย!ถ้าหลู่ชางเฉินไม่เรียกสติเสี่ยวเฮยให้รู้สึกตัวทันเวลาเกรงว่า เสี่ยวเฮยจะไม่หยุดจนกว่า เขาจะทุบตีฉินเทียนหนานจนตาย…รู้สึกถึงปราณประหลาดทั่วร่างกายของเสี่ยวเฮยเย่ชิวไป่อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กน้อยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่นี้และด้วยร่างกายนี้ศิษย์น้องสี่ของข้าไม่ธรรมดาจริงๆในเวลานี้ เสี่ยวเฮยปล่อยเสียงคำรามเหมือนสัตว์อสูรร้าย!ความแข็งแกร่งของเท้าทั้งสองข้างบนพื้น ก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆเช่นกัน!ถ้าไม่ใช่เพราะค่ายกลในศาลาเฉาถังไม่แน่ว่า พื้นจะที่ถูกเหยียบจะสั่นตลอดเวลา!
เย่ชิวไป่ มองไปที่ เสี่ยวเฮย ที่พุ่งเข้าเสี่ยวเฮยในตอนนี้ เหมือนสัตว์ป่าที่หลุดจากพันธนาการ และไม่มีใครหยุดยั้งได้!เมื่อเห็นเช่นนี้ ใบหน้าของเย่ชิวไป่ก็เคร่งขรึมเจตจำนงดาบปรากฏขึ้นทั่วร่างกายของเขา!ทันใดนั้นมันก็ทะยานพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า!ดาบไม้ในมือฟันออกไปทันที!ปราณดาบขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วบเจตจำนงดาบ!ด้วยความเร็วดุจสายฟ้า ปราณดาบฟันไปทางเสี่ยวเฮย!เสี่ยวเฮยคำรามเสียงดังลั่น รอยเปลวไฟปรากฏขึ้นทั่วร่างกายของเขา!ทั่วทั้งร่าง จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ดูเหมือนจะแปดเปื้อนด้วยปราณแปลกๆในขณะนี้ โดยมีออร่าปราณสีดำหมุนวนไปรอบๆ!ทันใดนั้น เสี่ยงเฮยก็ชกออกไปอีกครั้ง!มีเสียงระเบิดดังสนั่นหูในอากาศ!แรงดันอากาศบีบเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง!พื้นที่บิดเบี้ยว!กำปั้นไ
