ตันเหยา เผยรอยยิ้มภาคภูมิใจเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวอย่างถ่อมตน...
“พอดีว่าประตูหลังด้านแห่งนี้ มันอยู่ใกล้กับสำนักของพวกเรามากกว่าประตูใหญ่ด้านหน้า มันอาจจะคับแคบไปบ้าง เจ้าอย่าได้ถือสาเลยแล้วกันนะศิษย์น้อง…”
“!!!!!!!!!” เหยาซาน เบิกตากว้าง ใบหน้าบิดเบี้ยว…
“นะ…นี่เป็นแค่ประตูหลัง อย่างนั้นหรือ!!”
……………………………………………….