ตันเหมา ชะงักฝีเท้าไปโดยพลัน หันมองมายัง เหยาซาน ด้วยใบหน้าที่นิ่งสงบ แววตาของ ตันเหมา นั้นแปรเปลี่ยนไปในทันทีเมื่อเอ่ยถึงเรื่องการทำธุรกิจ… แม้ว่า ตันเหมา จะอ่อนหัดในด้านวรยุทธ ทว่าในแง่การเป็นพ่อค้านั้น เรียกได้ว่าเหนือล้ำกว่าคนในรุ่นเดียวกันไปไกลโข จนถูกวางตัวให้เป็นผู้สืบทอดของตระกูลตันด้วยซ้ำไป…
“ศิษย์น้องเหยา… อย่าบอกนะว่าเจ้าคิดจะทำธุรกิจกับตระกูลข้า? ถึงจะเป็นเจ้าก็เถอะ แต่หากเป็นในแง่คู่ค้า ข้าก็ไม่อาจนำความรู้สึกส่วนตัวมายุ่งเกี่ยวหรือตัดสินใจได้… มีเพียงในแง่ผลกำไร และการขาดทุนเท่านั้นที่เราจะต้องคุยกันตามตรง...”
แววตาที่เปลี่ยนแปลงของ ตันเหมา ทำเอา เหยาซาน สะอึกคำพูดในลำคอ สัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายมีความเหนือล้ำกว่าตนในด้านนี้อย่างชัดเจน... ทว่าเมื่อนึกถึงผลกำไรที่จะตามมา เพื่อเป็นต้นทุนสู่ความมั่งคั่งและความแข็งแกร่ง เหยาซาน ก็จำต้องก้าวไปข้างหน้าเช่นกัน…
