เหยาซาน เผยรอยยิ้ม
“เล็กน้อยน่าศิษย์พี่ หากใครกล้าวุ่นวายกันท่านอีกก็บอกข้าได้ทันที อย่างไรเสียข้าก็ถูกคนในสำนักเกลียดขี้หน้าอยู่แล้ว ต่อให้ต้องใช้อำนาจข่มขู่ออกไปบ้าง ก็คงไม่มีใครเอาข้าไปนินทาได้มากไปกว่าทุกวันนี้”
ตันเหมา กวาดตามองอาภรณ์เครื่องแบบสีดำของ เหยาซาน ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาว…
“ได้ยินว่าเข้าผ่านภารกิจพิเศษในการเป็นศิษย์สายใน ยินดีด้วยนะ”
“ศิษย์พี่ตัน ด้วยพื้นฐานลมปราณของท่านเองก็สามารถสอบเลื่อนเป็นศิษย์สายในได้นี่”
ตันเหมา ส่ายหน้าเบา ๆ
“ข้ายังไม่แตกฉานปราณพฤกษาเลย คงต้องใช้เวลาอีกไม่น้อย… ว่าแต่เจ้าเถอะ มีธุระอะไรกับข้างั้นสินะถึงได้มาหาข้าถึงที่นี่ ว่ามาได้เลยไม่ต้องเกรงใจ…”
เหยาซาน พลันยิ้มแห้ง ๆ กระอักกระอ่วนเล็กน้อย… “ศิษย์พี่ตัน ข้าขอไม่อ้อมค้อมเลยก็แล้วกัน… ข้าอยากจะทราบว่าตระกูลตันของท่าน ที่เปิดกิจการหอนางโลมนับร้อยแห่งตามหัวเมืองต่าง ๆ นั้น มีการหมักบ่มสุราเฉพาะภายในของตระกูล หรือมีคู่ค้าทางธุรกิจในการจำหน่ายสุรา?”
