ตันเหมา พยักหน้าทันที…
“ตกลงตามนั้น หากเจ้าขออนุญาตให้พวกเราสองคนออกไปข้างนอกได้ ข้าจะพาเจ้าไปที่ตระกูลตันของข้า ถึงเวลานั้นแม้ไม่อาจรับปากว่าตระกูลตันจะยอมรับข้อเสนอคู่ค้ากับเจ้าหรือไม่ แต่ข้าสามารถทำให้เจ้าได้มีโอกาสเสนอเรื่องนี้อย่างแน่นอน!!”
ทั้งคู่จับมือประสานแนบแน่น เผยรอยยิ้มให้แก่กัน…
………………………………….
เช้าวันต่อมา…
เหยาซาน ใบหน้าบึ้งตึงถึงขีดสุด แม้ว่าจะสามารถร้องขอการอนุมัติ ให้ออกมาจากสำนักได้สำเร็จก็จริง ทว่ากลับต้องพบเจอเงื่อนไขที่มิอาจเลี่ยงหลีก เป็นข้อแลกเปลี่ยน… ทั้งผู้อาวุโสเถิง และผู้อาวุโสจาง จากทั้งสองแผนก ต่างก็ล้วนมีเงื่อนไขให้ เหยาซาน ต้องมารับฝึกฝนเป็นการส่วนตัวคนละ 3 วันภายในเดือนนี้ เท่ากับว่า เหยาซาน ต้องเสียเวลาไปถึง 6 วัน ที่ไม่อาจวางแผนทำอะไรได้
แน่นอนว่าการฝึกกับผู้อาวุโสสูงสุดตัวต่อตัวเช่นนี้นั้น ศิษย์เกือบทั้งสำนักล้วนต้องการเป็นอย่างยิ่ง ทว่ามันมิใช่กับ เหยาซาน ผู้ที่มีรูปแบบการฝึกเป็นของตนเอง… เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนถูกบีบบังคับก็มิปาน แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ เพราะต้องการจะออกไปนอกสำนัก
