“ชิ!! ตาแก่สองคนนั้นเอาแต่ใจชะมัดยาด ช่างไม่ยุติธรรมกับข้าเสียเลย!! คอยดูเถอะ…ไว้ข้าจะรีบสอบเลื่อนเป็นศิษย์หลักให้เร็วที่สุด เพื่อที่จะได้รับอนุญาตให้เข้าออกสำนักอย่างอิสระ จะได้ไม่ต้องยอมรับเงื่อนไขบ้า ๆ พวกนักอีก” เหยาซาน บ่มพึมพำอย่างไม่สบอารมณ์
หน้าประตูสำนัก ตันเหมา ได้รับข่าวนี้จึงมาเฝ้ารออยู่ก่อนแล้ว… ทั้งสองจึงพากันมุ่งหน้าเข้าเมืองหลวง ตรงไปยังเรือนตระกูลตันทันที เหยาซาน มีเวลาเพียงแค่วันเดียว ดังนั้นไม่ว่ายังไงก็ต้องจบการเจรจาให้ได้ในวันนี้…
ระหว่างที่เดินทาง เหยาซาน ก็ยังคงผ่าน หอคอยสุสานเทพอสูร สิ่งปลูกสร้างขนาดมหึมาภายในเมืองหลวง สายตาของเด็กหนุ่มจดจ้องไม่วางตา หลังจากที่ได้ศึกษาตำนานเรื่องราวของหอคอยนี้ ก็เคยคิดอยู่หลายครั้งว่าอยากจะเข้าไปด้านใน
ทว่าพื้นที่ด้านในนั้นอันตรายมาก... เพราะพื้นที่ด้านในจะอยู่นอกเหนือการควบคุมของทางการ กว่าครึ่งของคนที่เข้าไปด้านในหอคอยล้วนไม่ได้กลับออกมา ส่วนมากจะถูกปล้นชิงและถูกสังหารปิดปาก จนกลายเป็นศพอยู่เสมอ…
