ใจ “น้องชายเขาแอบหนีออกมาเอง เล่นโคลนเพื่อเอามาสาดใส่ฉัน…”
“ฉันจะฟาดเธอให้ตาย! ฉันจะเล่นโคลน โคลนล่ะ? ฉันไม่อยากกลับบ้าน ปล่อยฉันนะ มีปีศาจ…” เด็กน้อยปรบมือและร้องตะโกนก่อน จากนั้นก้มมองสองมือของตัวเองแล้วกรีดร้องเสียงแหลม คำพูดกลับไปกลับมาไม่มีความหมาย พฤติกรรมผิดปกติ จนไปถึงเริ่มทำร้ายตัวเอง
หญิงวัยกลางคนกอดเขาไว้อย่างเจ็บปวดใจ ไม่ให้เขาขยับตัว พอเห็นเด็กหญิงตัวน้อยตกตะลึง ก็รู้สึกเหมือนกับเจอที่ระบายอารมณ์ จึงเตะใส่เธอ “ร้อง ๆ ๆ รู้จักแต่ร้องไห้นั่นแหละ! ทั้งบ้านเสียหายก็เพราะเสียงร้องไห้ของเธอ!”
“ป้าฟาง…” เจี่ยนต๋าเช่าตะลึงจนตัวแข็งทื่อ หญิงวัยกลางคนที่มีใบหน้าดุร้ายและก้าวร้าวคนนี้ใช่แม่บ้านที่ขี้กลัวเหมือนหนูคนนั้นจริงเหรอ?
ป้าฟางเห็นเจี่ยนต๋าเช่า แล้วก็เห็นเวินสือเหนียนอยู่ข้างหลังเขา ทำให้สีหน้าเธอพลันเปลี่ยนไปอย่างมาก ริมฝีปากสั่นเทา เธอวิ่งหนีไปโดยกอดหลานชายเอาไว้
