ัญหาใดไม่ แค่หม่นประกายสีซีดจางเล็กน้อย กล่าวคือ อาวุธวิเศษนี้ถูกใช้มานาน จึงเปลี่ยนสีไปใต้อิทธิพลหลากกฎเกณฑ์
เพียงชั่วประเดี๋ยว ดาบยอดสมบัติชิ้นนี้ก็ถูกซ่อมเสร็จ แถมยังเพิ่มค่ายอักขระพิเศษขนาดย่อม ทำให้ยอดสมบัติดาบเล่มนี้ดูเรืองรองเปล่งประกายราวของใหม่
“ซ่อมเสร็จแล้ว”
พนักงานหญิงหน้าง ้า แล้วนางจะกดราคาเช่นไร?
ขณะที่พนักงานหญิงกำลังจะพูดอะไร จู่ ๆ นางก็สัมผัสจิตสังหารร้ายกาจได้ ทำให้นางรู้สึกหนาวสะท้านทั้งกาย ความรู้สึกกดดันทำให้นางคลับคล้ายเผชิญหน้าเซียนมนุษย์
อาภรณ์ของนางพลันโชกเหงื่อ มองเจียงผิงอันอย่างขวัญผวา
คนผู้นี้เป็นใครกัน ไฉนจึงมีจิตสังหารน่ากลัวเช่นนี้!
นางมิกล้าเพ้อเจ้อ กลัวจะหาเงินได้แต่ไม่มีชีวิตไปใช้จ่าย จึงรีบแย้มยิ้มกล่าวขึ้น “ท่านลูกค้าซ่อมอาวุธวิเศษได้ยอดเยี่ยม แปดแสนก็แปดแสนเจ้าค่ะ”
ต่อให้ซื้อด้วยราคาแปดแสนผลึกเซียน นางก็ยังมีรายได้เล็กน้อยแต่หากซื้อด้วยราคาหกแสนห้าหมื่น นางจะได้กำไรเกินแสนเท่านั้นเอง
“ข้อมูลที่ข้าต้องการล่ะ?” เจียงผิงอันถามอย่างเหลือทน
เขารู้สึกว่าอารมณ์ของเขาร้ายแรงขึ้นทุกขณะ ความอดทนไม่เหลือแล้ว
พนักงานหญิงบันทึกข้อมูลพลางตอบกลับ “ท่านลูกค้า นี่เป็นเพียงร้านที่เปิดโดยผู้อาวุโสจากสำนักร้อยศาสตรา มิได้รับศิษย์ผู้ใดหากท่านจะเรียนการหลอมอาวุธ ต้องเข้าร่วม ‘สำนักร้อยศาสตรา’ ที่สำนัก…”
“เจ้าหลอกข้าอยู่หรือ? นี่หรือที่เจ้าเรียกข้อมูลภายใน?”
ดวงตาขอ