ยันต์ระดับเซียนถูกใช้งานแล้ว ยันต์เช่นนี้มุ่งเน้นการโจมตี พลังระเบิดรุนแรงมหาศาล มิอาจเทียบการระเบิดศาสตราเซียนส่ง ๆ ได้เลย
ต่อให้เจียงผิงอันตรงหน้าเขาคิดจะหนีก็สายไปแล้ว ตายตกตามกันเสีย!
ต่อให้เจียงผิงอันสามารถล้นฟ้าแค่ไหน ก็ไม่อาจมีชีวิตอยู่ได้แน่!
แต่เจียงผิงอันไม่ได้มีท่าทีจะหลบหลีกแม้แต่น้อย ดวงตาของเขาจ้องมองยันต์ระดับเซียนในมืออีกฝ่าย แล้วแสงสีทองก็เรืองวาบในดวงตา
อำนาจในยันต์ซึ่งกำลังโคจรพลันชะงัก ก่อนจะไหลย้อนกลับปราณและรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวจากมันหวนสู่ปกติ ราวไม่เคยถูกใช้มาก่อน
ร่างของผู้ฝึกกายาที่หัวเราะอย่างบ้าคลั่งพลันชะงัก ตื่นตะลึงจังงัง
อำนาจกาลเวลา!
เจียงผิงอันยังซ่อนอำนาจกาลเวลาไว้อีก!
“เจ้า…”
เปรี้ยง!
ผู้ฝึกกายาผู้นี้คล้ายยังมีบางอย่างจะกล่าว แต่เจียงผิงอันมิให้โอกาส หนึ่งเท้ากระทืบลงเหยียบหักแขนของอีกฝ่าย ก่อนจะเตะร่างเข้าใส่หลุมดำกลืนกินสิ้นไป
เขาหยิบแขนที่ขาดออกขึ้นจากพื้น ฉวยยันต์ระดับเซียนเก็บไป
“โชคยังดีที่เจ้านี่ร่างกายผิดปกติ ความเร็วในการกระตุ้นยันต์ไม่ไวพอ หากระเบิดขึ้นมา หากไม่สังเวยอายุขัยหลักพันปีก็อย่าหวังย้อนเวลาได้”
ยันต์นี้ยังใช้งานไม่เต็มที่ เจียงผิงอันจึงมีโอกาสย้อนเวลา
การย้อนเวลาของเขามิได้ใช้กับโลกทั้งใบ แต่จดจ่อวัตถุเจาะจง
อำนาจกาลเวลาเป็นเหมือนวิชาต้องห้าม ยิ่งย้อนเวลาหลายสิ่งยิ่งใช้พลังมหาศาล กระทั่งอายุขัยยังจะหมดสิ้นไป
ในหมู่กฎเกณฑ์ทั้ง
