าชะงักงัน
ตู้ม!
เจียงผิงอันเหวี่ยงหมัดลง ร่างครึ่งบนของนักดาบแหลกระเบิดเลือดเนื้อสาดกระจายทันที
โดยไม่รอให้อีกฝ่ายประกอบร่าง เจียงผิงอันก็ใช้พลังกลืนกินกลืนอีกฝ่ายเข้าไป
ทันทีที่ถูกกลืน ในที่สุดนักดาบก็เข้าใจว่าเหตุใดมือกระบี่ถึงหนีเตลิด บางทีอาจมิใช่เพราะกลัวผู้หนุนหลังยิ่งใหญ่อะไรของเจียงผิงอันหรอก แต่เพราะพลังต่อสู้ของเจ้านี่ชวนสะพรึงเกินไป
เจียงผิงอันยืนกลางสุญตา ใบหน้าเปื้อนโลหิตไร้อารมณ์ สายลมเย็นโชยผ่าน เส้นผมดำส่ายสะบัด
เพียงชั่วครู่สั้น ๆ ในสมรภูมิก็เหลือเพียงผู้ฝึกกายานอนแน่นิ่ง
ร่างของผู้ฝึกกายาที่เหลืออยู่สั่นสะท้าน สี่ผู้ฝึกตนขั้นปลายระดับเขตแดนรุมโจมตีเจียงผิงอันลำพัง หนึ่งถูกฆ่า หนึ่งหลบหนี หนึ่งถูกกลืนกิน เหลือแค่เขาบาดเจ็บสาหัสลำพัง
หากมิใช่เพราะสองอุบายของเจียงผิงอัน บางทีผลลัพธ์อาจไม่เป็นเช่นนี้
แต่นี่คือศึกตัดสินเป็นตาย จะใช้อุบายทั้งหมดที่มีก็ไม่แปลก
หากเป็นผู้ฝึกตนคนอื่น ต่อหน้าสี่ยอดฝีมือซึ่งสูงกว่าตนหนึ่งขั้นเช่นนี้ ต่อให้ใช้อุบายก็ไร้ประโยชน์
ผู้ฝึกกายานอนแน่นิ่งบนพื้น มิใช่เพราะไม่อยากหนี แต่เพราะมิอาจหนี เขาถูกพิษอยู่
ยามหมัดของเขาปะทะเจียงผิงอัน อีกฝ่ายก็ฉีดพิษเข้าสู่ตัวเขาทำให้เขาร่างแน่นิ่ง
พิษนี้คือของแถมที่เจียงผิงอันขอยามซื้อผลเต๋าวิญญาณเซียนในหอเลิศโอสถเมื่อกาลก่อน ‘โอสถแน่นิ่ง’
พิษนี้ฆ่าผู้ฝึกตนขั้นกลางระดับเขตแดนได้ และเจียงผิงอันก็กินมันเข้าไปใน
