องหรี่ตา “คิดหรือว่าหากเราต้องการให้เจ้าเปิดค่ายกล เราจะทำอะไรเจ้าไม่ได้? เรามีวิธีทรมานเจ้าเป็นพันหมื่น ให้เจ้าอยู่อย่างแย่กว่าตายยังได้”
บุคคลข้างนางกล่าวขึ้นทันที “ไม่ต้องมากความ ข้ามีหนอนกู่อยู่ใช้ควบคุมเขาได้”
คนทั้งหลายจ้องมองเจียงผิงอัน
พวกเขามีกันตั้งมากมาย อีกฝ่ายอยู่เพียงลำพัง ต่อให้มีศาสตราเซียนก็มิช่วยอะไร
ต่อให้เรียกหุ่นเชิดระดับเซียนมาก็ไร้ประโยชน์ ขอเพียงบังคับอีกฝ่ายให้เปิดค่ายกลได้ ก็จะได้ทรัพยากรไปมากมายพอชดเชยสิ่งที่เสียไปกับหุ่นเชิดได้
ทว่า ก่อนพวกเขาจะทันลงมือ เจียงผิงอันก็ชิงขว้างกระบี่เซียนในมือใส่สตรีชุดเหลือง
สตรีชุดเหลืองเกือบหลุดขำ ไอ้โง่นี่ การลอบโจมตีระดับนี้หามีประโยชน์กับนางไม่ มีแต่จะเอากระบี่เซียนมาให้นางเปล่า ๆ!
นางเบี่ยงตัวหลบการโจมตี เอื้อมมือคว้าด้ามกระบี่ ทว่ายามนั้นกระบี่เซียนพลันร้าวราน เรืองรัศมีจ้าจรัส
“ไม่ใช่แล้ว! เผ่นเร็ว! ศาสตราเซียนจะระเบิด!”
ผู้ฝึกตนไหวตัวเร็วสัมผัสอะไรได้ ล่าถอยไปทันที
ตู้ม!
เสียงระเบิดเลื่อนลั่นสนั่นหล้า กฎเต๋าเซียนกระจายตัว ทั้งคลังระเบิดไปพร้อมกับอาวุธวิเศษนับร้อยในพริบตา ต่างชิ้นล้วนกระจายตัวเป็นคลื่นพลังชวนขนลุก
สตรีชุดเหลืองซึ่งอยู่ใกล้ศาสตราเซียนที่ระเบิดที่สุดตกตายไปทันที ผู้ฝึกตนอับโชคอีกหลายคนถูกเศษศาสตราเซียนผ่าร่างขณะที่คนอื่น ๆ เผ่นหนีขวัญกระเจิง
“มารดามัน! สารเลวนี่ถึงกับระเบิดศาสตราเซียน!”
“เขาเป็นผู้ฝึ
