กตนขั้นกลางระดับเขตแดน ไฉนจึงระเบิดศาสตราเซียนได้? เว้นแต่เขาจะเป็นนักหลอมอาวุธระดับสูงที่เชี่ยวชาญศาสตร์หลอมอาวุธ!”
ไร้ผู้ใดคาดคิดว่าเจียงผิงอันจะระเบิดศาสตราเซียนได้ หากเป็นสถานการณ์ทั่วไป ต่อให้เจียงผิงอันเป็นเซียน ก็ยังยากระเบิดศาสตราเซียนได้ไวเช่นนี้ ทำให้ไร้ผู้ใดตั้งตัวติด
“บังอาจลอบโจมตีเหลาจื่อ เหลาจื่อจะสับเจ้าเป็นหมื่น ๆ ชิ้น!”
แต่การระเบิดนี้ยังไม่จบ แรงระเบิดลามไปยังคลังแห่งอื่น ค่ายกลรายล้อมระเบิดไปพร้อม ๆ กับอาวุธวิเศษข้างใน
ตู้ม! ตู้ม!
คลังแห่งแล้วแห่งเล่าระเบิดตามกัน ศาสตราเซียนระเบิดตามกันเป็นลูกโซ่ เศษอาวุธวิเศษกระจายเกลื่อนฟ้า ทั่วทั้งชั้นห้าเต็มไปด้วยเสียงระเบิด ปกคลุมเหล่าผู้ฝึกตนทั่วทิศ
หากมิใช่เพราะหอคอยสีแดงนี้ระดับสูง มันคงได้ถล่มไปแล้ว
กระทั่งผู้ฝึกตนที่ชั้นสี่ยังสัมผัสแรงสั่นสะเทือนได้ ต่างผู้ล้วนแหงนมองชั้นห้า
“ชั้นห้าเกิดอะไรขึ้น? แรงสั่นสะเทือนน่ากลัวอะไรเช่นนี้!”
“ดูเหมือนจะเป็นคลื่นพลังเต๋าเซียน หรือบนชั้นห้าจะมีหุ่นเชิดระดับเซียนอยู่?”
“เช่นนั้นก็ขึ้นมิได้แล้วสิ? หากขึ้นไป ชีวิตก็อาจอยู่ในอันตรายได้”
แรงระเบิดสะท้านสะเทือนนี้ทำให้ผู้ฝึกตนบนชั้นสี่ตกใจ มิกล้าขึ้นไปแล้วเตรียมหลบหนี แรงสะเทือนนี้ทำให้พวกเขาขวัญผวา
เติ้งเส้าสี่กังวลยิ่ง “ข้างบนนั่นเกิดอะไรขึ้น? ไม่รู้สหายเต๋าปัวอยู่ในอันตรายหรือไม่”
เขาหรือจะรู้ว่าอันตรายที่ว่าเกิดขึ้นเพราะเจียงผิงอันนี
