ม่านพลังที่พังทลายเกิดเป็นรูโหว่ขนาดใหญ่ เพียงพอจะทำให้ทั้งสองสามารถรอดผ่านเข้าไปได้ ดวงตาของทั้งสองเผยความคมกล้าและเด็ดเดี่ยว การลอบเข้ามาในครั้งนี้พร้อมที่จะลงมือสังหารทุกคนในพริบตาที่โชคร้ายมาพบเจอทั้งคู่ ภารกิจหลักแม้จะเป็นการชิงคน แต่ก็ไม่เกี่ยงงอนที่จะกวาดทำลายล้าง…
ทว่า…
ชั่วพริบตาที่ ลู่เหรินฮ่าว และ เฒ่าวิญญาณ เหยียบลงบนอาณาเขตของสำนักสายลมประจิม… ขนทั่วร่างกลับลุกขึ้นชูชัน หนังศีรษะด้านชา ลมปราณตลอดร่างเกิดการสั่นไหว แม้แต่จิตใจยังสะท้านสะเทือน สัมผัสได้ถึงดวงตาคู่หนึ่งที่จ้องมองตรงหน้า…
ทั้งสองเงยหน้าขึ้นมองไปบนยอดเขาลูกที่ 4 พร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย… ทั้งที่จากมุมอับส่วนนี้ ย่อมไม่มีทางมองเห็นยอดเขาลูกที่ 4 ได้ชัดเจน แต่ทั้งสองกลับรู้สึกราวกับจิตวิญญาณของตน ถูกสะกดให้จิตสำนึกจมจ่อมอย่างน่าประหลาด ก่อนจะมองเห็นดวงตาสีเขียวมรกตขนาดใหญ่คู่หนึ่ง ที่ราวกับมีพลังจะทำให้ฟ้าดินสั่นคลอน...
“ไสหัวไป!!”
ตูม!!
