ตอนที่ 129
ก้าวที่สาม… ก้าวที่สี่…
ทุกก้าวย่างรังสีกระบี่ดำโบราณ ล้วนปรากฏพวยพุ่งออกมา ทว่าซากศาสตราโดยรอบก็พุ่งออกมาปะทะหักล้าง ไม่สนใจแม้จะพังทลาย… กระบี่สวรรค์โลหิต ยิ่งสั่นเทิ้มรุนแรง แผ่ไอสังหารจนความว่างเปล่าโดยรอบเริ่มบิดเบือนพร่าเลือน…
เหยาซาน สูดลมหายใจลึก… แววตาสาดประกายความเชื่อมั่นว่าตนจะได้รับการปกป้อง สำเหนียกตนเองไว้นานแล้วว่าตนนั้นไร้ปูมหลัง ไร้การสนับสนุนจากตระกูล ดังนั้นหากต้องการยืนหยัดขึ้นสู่แนวหน้าเทียบเคียงยอดฝีมือ ก็ไม่อาจปล่อยให้โชควาสนาใด ๆ หลุดมือตนไปได้!!
เด็กหนุ่มระเบิดวิชาตัวเบาขั้นสูงสุด พุ่งทะยานออกไปดุจลูกธนูออกจากแล่ง เกิดเป็นสายลมสีเขียวโอมอุ้มพรวดพรวดโดยไร้ความกริ่งเกรง... รังสีกระบี่นับร้อยสายแทบจะพุ่งเข้ามาพร้อม ๆ กัน และแน่นอนว่าซากศาสตรานับร้อย ก็ปรากฏที่ด้านหลังของ เหยาซาน ครอบฟ้าคลุมดิน!!
ตูม! ตูม! ตูม!
เสียงปะทะกังวานต่อเนื่อง เศษซากศาสตราบางส่วนแม้จะพุ่งเข้าใส่ เหยาซาน ทว่ามันก็ถูกลดอำนาจพลังลงไปหลายส่วนแล้ว ยังพอที่จะใช้ปราณคุ้มกันและรอยสักอาคาป้องกันตัวเองได้ วิ่งฝ่าคมอาวุธเผยความเหี้ยมหาญดุจพยัคฆ์กระโจน
90 จั้ง 80 จั้ง… 50 จั้ง 40 จั้ง…