ตอนที่ 128
“!!!!!!!!!!!!” เหยาซาน เบิกตากว้างขึ้นโดยพลัน
“ผู้ยิ่งใหญ่ เล้งซาน งั้นหรือ!!”
จนถึงตอนนี้ เหยาซาน ก็ยังมิอาจลบเลือนภาพของผู้ยิ่งใหญ่ เล้งซาน ที่เคยปรากฏเป็นเงาร่างในวันที่รอยสักด้านหลังปลดผนึกขั้นแรกออก สัมผัสได้ถึงความเหนือล้ำที่ฟ้าดินยังสะท้านสะเทือนในครั้งนั้น จนมันได้สลักนามนี้สู่ก้นบึ้งแห่งจิตใจ
ดังนั้นทุกครั้งที่ได้ยินถึงความเชื่อมโยงหรือความเกี่ยวเนื่อง พลันต้องจิตใจสั่นไหวไปกับสิ่งเหล่านั้นอย่างมิอาจหลีกเลี่ยง ถึงจะยังไม่แน่ชัดว่าตนมีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้ยิ่งใหญ่ เล้งซาน มากน้อยเพียงใด แต่กลับรู้ซึ้งเป็นอย่างดีว่าไม่ควรเอ่ยกล่าวความสัมพันธ์เช่นนี้สู่บุคคลอื่น
ผู้อาวุโสเถิง พยักหน้าตอบรับ…
“ถูกต้อง… บูรพาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักสายลมประจิมเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน คือท่านบูรพาจารย์ จั่วเหยียนจื่อ เป็นหนึ่งในสหายของผู้ยิ่งใหญ่ เล้งซาน… ตามบันทึกประวัติศาสตร์ของสำนักเรา ผู้ยิ่งใหญ่ เล้งซาน ได้เคยมาที่สุสานแห่งศาสตรานี้เมื่อช่วงที่ก่อตั้งสำนัก
