ตอนที่ 126
“ภายใน 3 วัน!! เจ้าจงหาจิตวิญญาณศาสตราที่คู่ควรกับเจ้า ณ ที่แห่งนี้!!”
“!!!!!!!!!” เหยาซาน เบิกตากว้าง ถึงแม้จะคาดเดาไว้อยู่แล้วว่าการฝึกของผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสองคน ไม่น่าจะเป็นอะไรที่ธรรมดาสามัญจากรอยยิ้มเลศนัยของสองเฒ่าที่ปรากฏในวันที่เสนอเงื่อนไข ทว่าก็ไม่คาดคิดว่าจะเป็นการแสวงหาโชควาสนาบางสิ่งบางอย่างในสุสานเช่นนี้
เด็กหนุ่มทอดสายตายาวออกไปเบื้องหน้า สัมผัสได้ถึงไอสังหารที่แผ่ซ่านออกมาจากศาสตราแทบทุกชิ้น ในอดีตคงไม่อาจคาดเดาได้เลยว่าเกิดเรื่องราวมากมายเพียงใด ทุกศาสตราล้วนแฝงไว้ด้วยความทรงจำแห่งการสังหารศัตรู
อาวุธคือสิ่งที่ถูกสร้างเพื่อการต่อสู้ หากเป็นอาวุธที่มิอาจสังหารหรือเอาชนะ ก็ไม่อาจเรียกว่าเป็นอาวุธที่ดีได้… และแน่นอนว่าหากอาวุธใดอาบโลหิตของศัตรูมหาศาล ก็เท่านั้นว่านั้นคือสุดยอดแห่งศาสตรา…
“ระวังตัวด้วย… แม้เจ้าคือผู้เป็นที่รักแห่งศาสตราทุกชนิด ทว่าจิตวิญญาณแห่งศาสตราในสุสาน ยังเปี่ยมไปด้วยแรงอาฆาตสังหารที่รุนแรงนับจากอดีตมาจนถึงปัจจุบัน ทั้งยังเป็นศาสตราที่ชำรุดไปแล้ว ดังนั้นจึงเปี่ยมไปด้วยความไม่พึงพอใจในการคงอยู่