ตอนที่ 122
พื้นที่ตระกูลตัน กว้างขวางใหญ่โตจนน่าตกใจ อาจจะมากกว่าพื้นที่ของตระกูลฉี ที่เป็นตระกูลเจ้าเมืองชนชั้นพิเศษในเมืองบุปผาแดงเสียด้วยซ้ำ แม้ว่าด้านในจะไม่มีมือปราบคุ้มกัน แต่ก็เต็มไปด้วยยอดฝีมือที่ทางตระกูลตันจ้างวานจากความมั่งคั่ง หากเปรียบวัดจำนวนยอดฝีมือทั่วทั้งเรือน อาจจะเทียบเท่าพรรคหนึ่งเลยก็ว่าได้…
การกลับมาของ ตันเหมา ได้แจ้งมายังตระกูลตันเอาไว้แล้ว จึงถูกห้อมล้อมด้วยข้ารับใช้นับสิบตั้งแต่เข้าประตูเรือน ทั้งหมดล้วนเป็นสาวใช้หญิงสาวที่งดงามหยดย้อย หากเป็นบุรุษคนอื่น ๆ รวมถึง เหยาซาน ยังอดไม่ได้ที่จะมีใบหน้าเขินอายขึ้นมาเล็กน้อย ทว่า ตันเหมา กลับเผยแววตาแสนเบื่อหน่าย จากความคุ้นชินบรรยากาศเช่นนี้…
“ศิษย์น้อง พวกเรามีเวลาไม่มาก เข้าไปด้านในกันเถอะ ข้าจะพาเข้าไปพบบิดาข้า…”
เรือนใหญ่หลายสิบหลังที่เชื่อมต่อกันด้วยสะพานเล็ก ๆ อันงดงาม สวนวิจิตรรอบด้านที่แผ่ปราณธรรมชาติอันสดชื่นในทุกลมหายใจ ทำให้ เหยาซาน ตระหนักรู้ได้ทันทีว่าความมั่งคั่งนั้นมีอำนาจเย้ายวนยิ่งนัก สามารถสร้างแดนสวรรค์มาไว้ยังเรือนตนเองได้เช่นนี้ ตลอดเส้นทางยังเต็มไปด้วยสาวรับใช้ ก้มหน้าต่ำน้อมรับสุภาพ