ตอนที่ 113
“สี่กลีบสุดท้าย!! ใกล้แล้วสินะที่ความลับของเจ้าเด็กนี่จะปรากฏออกมา!!” เฒ่าชีเปลือย ที่เฝ้ามองมาตลอดหลายปี อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น คล้ายว่าจะตื่นเต้นยิ่งกว่าตัวของเด็กหนุ่มเสียอีก อาจเพราะ เฒ่าชีเปลือย เป็นเพียงผู้เดียวที่สัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณยิ่งใหญ่บางอย่าง ที่แอบซ่อนไว้ภายใต้รอยสักนั่น…
แต่ทว่า… เมื่อกลีบดอกบัวสวรรค์ หลงเหลือสี่กลีบสุดท้าย มันกลับเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นบางอย่าง รอยสักดอกบัวสวรรค์พลันเบ่งบานแผ่กลีบจนสุด จากนั้นก็หมุนวนได้อย่างน่าอัศจรรย์ ทำให้ เหยาซาน รู้สึกราวกับอัสนีบาตฟาดผ่าลงมายังแผ่นหลัง เกิดความเจ็บปวดในระดับที่ยากจะควบคุมสติ แผดเสียงกรีดร้องออกมาอย่างหนักหน่วง
เฒ่าชีเปลือย เบิกตากว้างขึ้น ด้วยภูมิความรู้กว้างขวาง มันย่อมมองออกได้ทันที…
“บ้าน่า!! แท้จริงแล้วรอยสักดอกบัวเป็นเพียงผนึกขั้นแรกเท่านั้นงั้นหรือนี่… แรกเริ่มเดิมทีอาจารย์คนแรกของ ซุน ได้สลักดอกบัวสวรรค์ 18 กลีบ ปิดผนึกเพื่อสะกดอำนาจบางอย่างไว้ ซึ่งการปลดผนึกกลีบดอกบัวในแต่ละขั้นก่อนหน้านี้เท่าที่ข้าสังเกต มันจะขึ้นอยู่สภาวะจิตใจของ ซุน เป็นหลัก ยิ่งก้าวข้ามขอบเขตแห่งจิตใจที่โหดร้าย กลีบดอกบัวก็จะค่อย ๆ สลายไป
