ตอนที่ 112
บนยอดเขาหมิงซาน...
สถานที่แห่งนี้ไม่อาจมองเห็นได้จากด้านล่างของภูเขา เนื่องจากมันถูกปกคลุมไปด้วยหมอกควันสีดำ ที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย… บนยอดเขายังมีถ้ำขนาดใหญ่เหนือชั้นเมฆหมอก ภายในถ้ำล้วนเต็มไปด้วยซากศพนับพันที่เรียงราย ทั้งบุรุษ สตรี ผู้ชรา หรือแม้แต่เด็ก เสียงโหยหวนแห่งวิญญาณที่มนุษย์ทั่วไปไม่ได้ยิน ดังกึกก้องแฝงไว้ด้วยความเศร้าอาดูร บรรยากาศเต็มไปด้วยความน่าอนาถ น่าสังเวช…
ถ้ำแห่งนี้ ยังมีชายหนุ่มผู้หนึ่งใบหน้าเย็นชาขาวซีด มิต่างซากศพรอบ ๆ นั่งทำสมาธิพร้อมบริกรรมอาคมศาสตร์แห่งความมืด คนผู้นี้คือ สู่เหยียนกุ่ย แข็งแกร่งที่สุดใน 7 พี่น้องตระกูลสู่ ทั้งยังแตกฉานในศาสตร์อำนาจแห่งความมืดที่เหนือล้ำกว่าผู้ใดในหมู่พี่น้อง แม้แต่ชายสักครึ่งใบหน้า หรือ สู่ป๋ากุ่ย ก็ยังมิได้แม้เศษเสี้ยว…
หน้าที่ของชายผู้นี้มิต้องลงไปต่อสู้หรือเคลื่อนไหวด้านล่างเขาหมิงซาน เพราะมีหน้าที่ดูแลค่ายกล และดูแลศพนับพันเบื้องหน้า ดังนั้นเมื่อเกิดความผิดปกติ จึงสามารถรับรู้ได้ก่อนใคร… ซึ่งเวลานี้เอง สู่เหยียนกุ่ย จู่ ๆ ก็ลืมตาตื่นขึ้น ขยี้หว่างคิ้วด้วยความฉงน...
“ค่ายกลสั่นสะเทือน?! มีผู้แข็งแกร่งบุกรุกเข้ามา!!”
