กจริง ๆ รู้ตัวคนลอบโจมตี แต่กับน้องอย่างข้ายังไม่บอกสักคำ”
น้องชายของเติ้งเส้าสี่ เติ้งหลวนแข็งแกร่งยิ่ง หลังลอบโจมตีสังหารไปได้หนึ่งคน เขาก็ระเบิดพลังกระหน ่าโจมตีคนอื่น ๆ อย่างบ้าคลั่งราวเทพสงคราม
“คนสุดท้ายที่ควรบอกก็เจ้านี่แหละ ขืนบอกเจ้าก่อน จะลอบโจมตีพวกเขาได้หรือ?”
เติ้งเส้าสี่รู้จักน้องชายตนดียิ่ง หากเขาบอกน้องชายล่วงหน้าน้องชายเขาคงมิอาจซ่อนอารมณ์ ทำให้คนจากคณะเสินกวงจับพิรุธได้ ไม่อาจลอบโจมตีสำเร็จแน่ ๆ
เนื่องจากถูกลอบโจมตี คณะเสินกวงจึงเสียเปรียบ
เส้าเฉวียนโวยวาย “หุ่นเชิดจะตามมาทันอยู่แล้ว หากสู้กันต่อไปเราตายกันหมดแน่!”
เติ้งเส้าสี่หน้าเสีย แม้เขาจะชิงลอบโจมตี อีกฝ่ายก็ยังเป็นยอดฝีมือร่วมระดับ มิอาจจัดการได้ในเวลาอันสั้น
ในโลกใบน้อยแห่งนี้ ไม่มีทางใช้อาวุธวิเศษเหนือระดับสมบัติลับได้ หมายความว่ามิอาจปลิดชีพโดยไว
หากหุ่นเชิดเหล่านี้ตามมาทัน พวกเขาก็อาจตกตายที่นี่
ต่อให้ไม่เต็มใจ ก็มีแต่ต้องรามือ
ขณะนั้น หุ่นเชิดสีเขียวตัวหนึ่งไหวกายมาในพริบตา บนหลังแบกหุ่นเชิดระเบิดตัวเองสีเหลืองมาด้วยตัวหนึ่ง
ทุกผู้ล้วนหน้าถอดสี ถอยลี้ไปทันที
พลังอันน่าสะพรึงกลัวของหุ่นเชิดทั้งสองระเบิดออกพร้อมกันพวกเขาเพิ่งได้สัมผัสมากับตัว หากโดนเข้าไปได้บาดเจ็บแน่แท้
หนึ่งร่างพุ่งย้อนทิศ ตรงเข้าหาหุ่นเชิดวิหค
เมื่อเห็นเช่นนี้ ปวงชนต่างผงะ ใครกันสมองมีปัญหา ไปรนหาที่ตายเช่นนั้น?
คนผู้นั้นคือผู้ฝึกตนขั
