ตอนที่ 110
เป่ยเตียวหุย สามารถกำราบสองโจรได้อย่างง่ายดาย โดยที่ไม่ต้องลุกจากท่านั่งขัดสมาธิเสียด้วยซ้ำ หากแต่มิได้ทำให้ถึงขั้นตกตาย เพียงแค่ทำให้เส้นลมปราณทั่วร่างขาดสะบั้น หมดสภาพในฐานะผู้ใช้ลมปราณ เจ็บปวดจนหมดสติไปอย่างสมบูรณ์ยากจะฟื้นคืนในระยะเวลาอันสั้น รอการลงโทษจากทางการต่อไป…
การปรากฏตัวของ เป่ยเตียวหุย ณ ที่แห่งนี้ย่อมมิใช่เรื่องบังเอิญ… สำหรับสำนักสายลมประจิมนั้น การจะส่งศิษย์ออกมาทำภารกิจ โดยเฉพาะภารกิจพิเศษที่อันตราย โดยมากก็มักจะมีระดับผู้ฝึกสอนหรือผู้อาวุโสติดตามมาสังเกตการณ์ห่าง ๆ ถือเป็นเรื่องปกติ เพียงแค่จะไม่แจ้งกับศิษย์เท่านั้นเอง…
เหยาซาน เป็นถึงศิษย์ที่ทางสำนักให้ความสำคัญอย่างยิ่งยวด อีกทั้งภารกิจครั้งนี้ยังมีหลานสาวของ รองเจ้าสำนักเตียมู่หยง และ ฉีลู่ชิง สายเลือดตระกูลชนชั้นพิเศษติดตามมาด้วย สถานะของผู้เยาว์ทั้งสามคือผู้ที่ไม่อาจปล่อยให้พบเจออันตรายได้
คราแรก เตียมู่หยง คิดจะแฝงตัวมาด้วยตนเองเสียด้วยซ้ำ… แต่เป็นจังหวะที่ เป่ยเตียวหุย กลับมาที่สำนักพอดี ตัวของ เป่ยเตียวหุย ได้ยินเรื่องราวของ เหยาซาน ก็ค่อนข้างจะให้ความสนใจเป็นทุนเดิม จึงขออาสาแฝงตัวมาสังเกตการณ์…
