ตอนที่ 104
เหยาซาน และ เปียวเฟยหง เผชิญหน้ากันอีกครั้ง… ทว่าในความรู้สึกมันย่อมแตกต่างไปจากก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง เหยาซาน มีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า หากแต่ เปียวเฟยหง กลับเผยดวงตาไร้แววมั่นใจเฉกเช่นคราแรก อีกทั้งกายร่างยังอาบไปด้วยสิ่งปฏิกูลส่งกลิ่นคละคลุ้งมองอย่างไรก็ไร้ราศี…
“ศิษย์พี่เปียว… ผู้น้องบอกย้ำเตือนท่านแล้ว ว่าการเผชิญหน้ากันครั้งนี้ ไม่มีสิ่งใดระหว่างเราที่จะดีขึ้นมาเลย ตัวท่านและพรรคพวกควรจะเลิกแล้วต่อกันไปเสียแต่เนิ่น ๆ รักษาความสัมพันธ์ศิษย์พี่ศิษย์น้องที่รักใคร่กันเอาไว้ จะเป็นผลดีกับพวกเรามากยิ่งกว่า… ตัวข้า เหยาซาน พื้นฐานมิใช่คนเกเรระรานผู้อื่น เว้นเสียแต่จะถูกเอารัดเปรียบหรือถูกรังแก ไยพวกท่านไม่เข้าใจส่วนนี้บ้าง?
หากแต่ตัวท่านและหมู่พ้องก็ยังดื้อด้านดันทุรัง คิดจะรังแกศิษย์น้องผู้อ่อนแอและสงบเสงี่ยมผู้นี้โดยไม่ฟังถึงเหตุและผล ไม่รู้จักปลดปลงให้อภัยเสียเลย ส่งผลให้มันเกิดเรื่องราวจนบานปลายใหญ่โต อย่างที่ข้าเองก็มิได้ต้องการให้เกิดขึ้นเลย…” เหยาซาน ทอดถอนหายใจหนักหน่วง เผยสีหน้าแววตาแห่งความรู้สึกผิดและละอายใจยิ่ง
