ตอนที่ 97
ด้านในตำหนักชี้ทาง จะมีโถงกลางขนาดใหญ่ทรงกลมปิดทึบห้องหนึ่ง ที่สูงขึ้นจนถึงยอดปลายตำหนัก โถงใหญ่เด่นชัดนี้มันถูกกำกับเอาไว้ด้วยลวดลายอักขระมากมายจนมิอาจพรรณนา แผ่รัศมีศาสตรานานาชนิด เพียงแค่การมองยังรู้สึกจิตใจสะทกสะท้านหวาดหวั่น…
ภายในตำหนัก นอกจากผู้อาวุโสชราคนหนึ่งแล้ว ยังมีชนชั้นผู้ฝึกสอนกว่า 10 คน ทำหน้าที่ดูแลตำหนักแห่งนี้ มิได้เงียบเหงาเฉกเช่นตำหนักชี้ทางของแผนกวรยุทธประยุกต์ บ่งบอกความแตกต่างของทั้งสองแผนก… ความนิยมของหมู่ศิษย์โดยมากจะเลือกเข้าที่แผนกวรยุทธดั้งเดิม จึงจำเป็นต้องใช้บุคลากรดูแลที่มากยิ่งกว่าแผนกวรยุทธประยุกต์…
ผู้อาวุโสเถิง เผยรอยยิ้มชราเมื่อเห็นว่าด้านในยังมีปรากฏผู้เยาว์อีก 2 คน… ทั้งคู่สวมเครื่องแบบศิษย์สายนอกที่ใหม่เอี่ยมอ่อง บ่งบอกว่าเพิ่งจะผ่านการทดสอบเข้าสำนักมาเมื่อวานนี้ และเข้าสำนักวันนี้เป็นวันแรก...
“ดูเหมือนว่าจะมีศิษย์ใหม่เข้าแผนกมาพอดี… เจ้าจะเข้าทดสอบก่อนเลยหรือไม่?!” ชายชราเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงสามัญ ตัวของ เหยาซาน ก็มิได้รีบร้อนอะไรนัก ยิ่งเห็นท่าทีตื่นเต้นของศิษย์ใหม่ทั้งสองที่เพิ่งเข้าสำนัก ก็อดนึกถึงตนเองเมื่อครึ่งเดือนก่อนมิได้
