ตอนที่ 92
กล่าวถึง [สิทธิ์พิเศษนอกเหนือกฎ] ที่สองผู้อาวุโสหยิบยื่นเสนอ เหยาซาน... แน่นอนว่าสำนักสายลมประจิมเป็นสำนักใหญ่ระดับทวีป หมู่ศิษย์น้อยใหญ่ที่รวมกันนั้นแม้ไม่ถึงหลักหมื่นแต่ก็นับได้หลายพันคน ดังนั้นการจะทำให้ผู้เยาว์จำนวนมากเหล่านั้นอยู่ในกรอบระเบียบอย่างเคร่งครัด ย่อมต้องมีกฎระเบียบครอบคลุมที่ชัดเจน...
กฎของสำนักแบ่งออกเป็นสองขั้น หนึ่งคือกฎพื้นฐาน และสองคือกฎร้ายแรง… สำหรับศิษย์ที่ก่อคุณงามความดีให้กับสำนัก ถึงในระดับที่ชนชั้นผู้นำสำนักให้การยอมรับ จะได้รับรางวัลเป็น [สิทธิ์พิเศษนอกเหนือกฎ] สิ่งนี้มีผลให้ศิษย์ผู้ที่ได้ก่อคุณงานความดีนั้น สามารถเลือกที่จะเพิกเฉยต่อกฎพื้นฐานข้อหนึ่งได้ โดยจะไม่นับว่าเป็นผิดต่อสำนัก…
ถือเป็นอภิสิทธิ์พิเศษที่ศิษย์ทุกคนล้วนอยากได้… ยกตัวอย่างเช่น กฎพื้นฐาน ข้อที่ 12 มีบัญญัติ [ห้ามชนชั้นศิษย์สอนสั่งชนชั้นศิษย์ด้วยกันเอง โดยไม่ได้รับอนุญาต] หากเลือกที่จะเพิกเฉยต่อกฎพื้นฐานในข้อนี้ จะสามารถทำให้ศิษย์ผู้หนึ่งสอนสั่งศิษย์คนอื่นได้โดยไม่ผิดต่อกฎ ต่อให้ถึงขั้นลงไม้ลงมือ ขอเพียงไม่ลงมือหนักถึงขั้นพิการ หรือเสียชีวิต ก็จะไม่ถูกสำนักกล่าวโทษ…
