ผู้อาวุโสเถิง แผนกวรยุทธดั้งเดิม หูผึ่งขึ้นทันที…
“อะไร?! ท่านรองเจ้าสำนักเตีย ถึงกับเอ่ยปากชมเชียวหรือ…”
เตียมู่หย่ง เผยรอยยิ้ม…
“อืม… เจ้าเด็กคนนี้มีความสามารถจริง ๆ ข้าเคยแสดงเพลงกระบี่สายลมคิมหันต์ของศิษย์สายใน ให้มันดูครั้งหนึ่งเมื่อหลายเดือนก่อน เชื่อหรือไม่ว่าเจ้าเด็กคนนี้สามารถบรรลุเคล็ดวิชาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ด้วยการเห็นข้าแสดงให้ดูในครั้งนั้น โดยที่ไม่มีตำราฝึกฝนเป็นของตนเองด้วยซ้ำ…
ทั้งยังเคยฝึกฝนเพลงขวานอันน่าสะพรึงจากสำนักหนึ่ง จนอยู่ในระดับที่แง้มประตูแห่งเจตจำนงออกมาได้บางส่วน แสดงให้เห็นถึงพรสวรรค์ด้านศาสตราโดยใช้เวลาในการฝึกฝนที่น้อยนิดยิ่ง แต่กลับประสบความสำเร็จอย่างมหาศาล ประหนึ่งเป็นที่รักของเหล่าศาสตราก็มิปาน...”
“!!!!!!!!!!!” ผู้อาวุโสเถิง เบิกตากว้าง…
แน่นอนว่า ผู้อาวุโสเถิง ผู้นี้ก็เป็นยอดฝีมืออีกคนที่มีความคลั่งไคล้ในศาสตราต่าง ๆ อย่างลึกล้ำ ถึงขั้นเรียนรู้ทักษะการใช้ศาสตรามาทุกชนิด พอได้ยินการเอ่ยชมจาก รองเจ้าสำนักเตีย หนึ่งในยอดฝีมือปรมาจารย์เพลงกระบี่ระดับต้น ๆ ของทวีปนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านอยากได้ เหยาซาน มาเข้าแผนกของตนเป็นทบทวี
