ตอนที่ 87
ผู้อาวุโสม่อ ลุกพรวดขึ้น เกิดความวิตกกังวลเป็นที่ตั้งจนหนังศีรษะด้านชา ก่อนจะระเบิดท่าร่างทะลุผ่านประตูด้านหลังหอวายุด้วยความเร่งร้อนใจ… หากแต่ใช่ว่าจากหลังประตูหอวายุ จะเชื่อมถึงลานกว้างฝึกฝนได้ในทันที อีกหลายร้อยก้าวกว่าจะไปถึงตัวศิษย์ผู้อยู่ใกล้ที่สุด
ชายชราจึงตัดสินใจแผดเสียงดุจฟ้าร้อง กังวานแทรกกระแสลมก้องดัง 4 ทิศ…
“ระวังลมหวนย้อนกลับ!! ออกห่างจากหน้าผาให้มากที่สุด และใช้อุปกรณ์ให้พร้อม!!”
เหล่าศิษย์ที่ลานกว้างต่างตะลึงพรึงเพริด… สายตาละออกจาก เหยาซาน และเพ่งมองกลับมายังหอวายุ ซึ่งนอกจากจะสังเกตเห็นชายชราที่กำลังตื่นตระหนกแล้ว ยังมองเห็นยอดธงแดงแห่งหอวายุแจ่มชัด ว่ามันเกิดการเปลี่ยนทิศทางหันชี้…
พริบตาเดียวนั้นเอง แรงลมจากที่เคยกรรโชกเกิดความผันผวนเปลี่ยนทิศอย่างรวดเร็ว!! อีกทั้งยังรุนแรงมากกว่าปกติอีกหลายเท่า คาดว่าคงเกิดจากพายุบางอย่างที่ผ่านพัดโคจรเข้ามาในเขตสำนักอย่างกะทันหัน…