“บอกไว้ก่อนนะว่า ที่ข้ายอมมอบตำราให้เจ้า ใช่ว่าข้าจะเชื่อถือเรื่องคำสาปอะไรนั้นทั้งหมด… แต่เพราะข้ารู้ดีว่า ต่อให้เจ้าได้มันไปก็ไม่อาจฝึกสำเร็จได้ เนื่องจากเคล็ดวิชานั้นจะต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญปราณวายุในระดับหนึ่งแล้วจึงจะฝึกฝนมันได้ สุดท้ายเจ้าก็ต้องนำมันกลับมาคืนข้าอยู่ดี…
ห้ามเจ้านำเรื่องนี้ไปบอกกับผู้ใด และหากฝึกไม่สำเร็จเจ้าก็หมดโอกาสได้ตำราเล่มใหม่แล้ว เมื่อเจ้าหมดสิ้นความพยายาม ก็จงนำตำรากลับมาคืนก่อนที่จะย้ายไป หอธาตุ แห่งอื่น…” ว่าจบผู้อาวุโสม่อ ก็โยนตำราฝึกฝนปราณวายุขั้นพื้นฐานมาให้อีกเล่มหนึ่งตามหน้าที่
เหยาซาน ประสานมือสุภาพ…
“ขอบคุณผู้อาวุโส… ศิษย์จะไม่บอกเรื่องนี้กับผู้ใดแน่นอน...”
ผู้อาวุโสม่อ ชี้ตรงไปที่ด้านหลัง หอวายุ…
“สายปราณวายุของพวกเราไม่แบ่งแยกพื้นที่การฝึกระหว่างศิษย์สายนอกและศิษย์สายในเพราะพวกเรามีคนไม่มากนัก… ลานกว้างด้านหลังหอวายุ ใกล้ริมหน้าผาเสียดฟ้า คือตำแหน่งที่รับพลังจากกระแสลมได้มากที่สุด
