ตอนที่ 59
เช้าวันรุ่งขึ้น ขบวนเสร็จขององค์รัชทายาท ได้กลับสู่เมืองหลวงตามกำหนดการ... ตระกูลฉี มิได้เว้นวางในช่วงบ่ายวันเดียวกัน ก็ได้จัดเตรียมงานเลี้ยงต่อในทันทีให้กับตระกูลซ่ง เรื่องที่ได้เปิดสำนักแห่งใหม่ในเมืองบุปผาแดง อีกทั้งยังดูเหมือนว่าสำนักจะได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว จนมีผู้เข้าร่วมสำนักขวานวายุนับพันในเวลาอันสั้น…
ซุน จึงได้มีโอกาสเอ่ยร่ำลากับ ซ่งไห่เฟิง อย่างเป็นทางการอีกครั้ง เพราะหลังจากนี้ ซุน คงอยู่ที่เรือนตระกูลฉี ไปจนถึงวันที่ออกจากเมืองแห่งนี้เพื่อความปลอดภัยของตน คงไม่มีโอกาสได้กลับไปยังตระกูลซ่งอีกแล้ว… ชายชรา เต็มไปด้วยความตื้นตันใจ เนื่องด้วยหากไม่มีเด็กหนุ่มผู้นี้ ตระกูลซ่ง คงยากที่จะกลับมาลืมตาอ้าปากอีกครั้ง…
“ขอบคุณเจ้ามากนัก… ตระกูลซ่ง จะไม่มีวันลืมเจ้า ศิษย์สำนักคนแรกของพวกเรา”
เด็กหนุ่ม ประสานมือน้อมนับด้วยความสุภาพ…
“ตระกูลซ่ง ก็มีบุญคุณที่สอนสั่งเคล็ดวิชาให้กับข้าเช่นกัน… แม้ข้าจะไม่ได้อยู่ที่เมืองนี้แล้ว แต่ข้าจะทำให้ชื่อเสียงของ เพลงขวานวายุตระกูลซ่ง ได้เป็นที่ขจรไกลในเส้นทางของข้า…”