สองยอดฝีมือผู้แข็งแกร่งแห่งเมืองบุปผาแดง เผชิญหน้ากันบนเวทีประลอง… แม้แต่กรรมการบนเวที ยังยากที่จะเข้าใกล้รัศมีพลังที่สองชายชราแผ่ล้นออกมา…
“หยุดมือ!!” เจ้าเมืองฉี ตวาดเสียงก้องดังขึ้น
“พวกท่านทั้งสอง รู้สถานะตนเองหรือไม่!!”
ผู้มีอำนาจสูงสุดในเมือง เผยแววตาตำหนิสองผู้ชรา…
หานเต้าหยี กำหมัดแนบแน่นเต็มไปด้วยโทสะ…
“ท่านเจ้าเมือง ท่านก็เห็นสภาพบุตรชายข้า เจ้าเด็กนั่นมันลงมือหนักเกินการประลอง มันควรจะถูกตัดสิทธิในชัยชนะครั้งเสียด้วยซ้ำ!!”
ซุน ได้ยินเช่นนั้น ก็ฝืนกำลังลุกยืน ขาสองข้างยังคงสั่นทึม
“เหลวไหล!! บาดแผลที่ข้าโจมตี หานเฉียง มันก็เทียบกับที่ หานเฉียง โจมตีข้านั่นแหละ!! คิดหรือว่ากระบวนท่าเมื่อครู่ หากข้าไม่ยั้งมือเจ้านั้นมันจะยังมีลมหายใจ?! หากข้าคิดสังหารป่านนี้ร่างมันคงถูกแยกเป็นสองส่วน จากขวานในมือข้าไปแล้ว!!
อีกทั้ง หานเฉียง มันยังประกาศจะสังหารข้าถึง 2 ครั้งบนเวทีระหว่างต่อสู้ เรื่องนี้กรรมการบนเวทีเป็นพยานให้กับข้าได้!!”
ฉีเฟยเทียน หันมองไปยังกรรมการ...
“เรื่องที่ เหยาซุน พูด เป็นเรื่องจริงงั้นหรือ?!”