ติ้งเส้าสี่ผู้นี้คือผู้จ่ายล้านผลึกเซียนเพื่อซ่อมกล่องปิดผนึกก่อนหน้านี้
เจียงผิงอันเพิ่งเคยได้ยินชื่อ ‘วิชาลวงสวรรค์’ เป็นครั้งแรก มันจะช่วยเขาเป็นเซียนได้หรือ?
ยามนี้ทั้งสำนักรู้กันหมดแล้วว่า ภายหน้าเขาจะต้องเผชิญทัณฑ์สวรรค์พิพากษ์เทวา กระทั่งเซียนทั้งหลายยังไร้หนทางแก้ไข หากมีเซียนเหล่านั้นจะมาหาเขาถึงที่เองแน่ ๆ
มิใช่ว่าเจียงผิงอันหลงตัวเอง แต่พรสวรรค์ของเขามากพอให้เซียนมากมายประเมินสูง หากมีโอกาสรอดจากทัณฑ์เซียนได้จริงๆเซียนเหล่านี้ก็ยินดี ‘ลงทุน’ กับเขา
แต่ไม่มีเซียนผู้ใดปรากฏตัว
กล่าวคือ เซียนระดับสูงเหล่านี้มิอาจแก้ทัณฑ์สวรรค์พิพากษ์เทวาได้ หรือหากมี ราคาที่ต้องจ่ายก็มหาศาลเกินไป เป็นการลงทุนที่ได้ไม่คุ้มเสีย
แต่ยามนี้ เติ้งเส้าสี่กลับบอกว่า ‘วิชาลวงสวรรค์’ จะช่วยเขาผ่านทัณฑ์ได้ เจียงผิงอันจึงรู้สึกเคลือบแคลงยิ่ง
แต่ก็ยังเห็นความหวังริบหรี่
ที่โลกใบน้อยในกายเขา หนึ่งร่างของเจียงผิงอันเดินมาถามโลงแก้วผลึก “ผู้อาวุโส ท่านรู้จัก ‘วิชาลวงสวรรค์’ หรือไม่?”
ผู้อาวุโสอวิ๋นเหยาผู้นี้มีตัวตนเป็นปริศนา แข็งแกร่งอย่างยิ่ง ทัศนวิสัยกว้างไกล หาก ‘วิชาลวงสวรรค์’ ช่วยเขาพ้นทัณฑ์เซียนได้จริงอีกฝ่ายย่อมต้องรู้
“อะไรนะ! วิชาลวงสวรรค์!”
อวิ๋นเหยาถีบฝาโลงเปิด เด้งลุกขึ้นทันที “วิชาลวงสวรรค์อยู่ที่ไหน!”
อวิ๋นเหยาแผ่ปราณชวนขนลุกโดยไม่รู้ตัว เกือบทำเจียงผิงอันหายใจไม่ได้
เจียงผิงอันผงะตกใจ เพิ่งเ