ยามลงจากเวทีสายตาของ ซุน และ หานเฉียง ประสานกันอีกครั้ง หากแต่สีหน้าของทั้งสองล้วนแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง… ฝ่ายหนึ่งเผยรอยยิ้มเย้ยหยัน อีกฝ่ายเปี่ยมโทสะด้วยความเดือดดาล หากผลการประลองยังเป็นเช่นนี้ อีกเพียง 2 รอบประลองเท่านั้น ทั้งคู่ก็จะได้เผชิญหน้ากัน…
จังหวะนั้นเอง ที่หญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวในการประลอง ยืนขวางทางเบื้องหน้าของ ซุน… นางสวมกอดอกทอดสายตามอง สีหน้าครุ่นคิด ซึ่งมิใช่ใครอื่นนอกเหนือ ฉีลู่ชิง… นางเห็นสายตาของ ซุน และ หานเฉียง ก็รู้แล้วว่าทั้งคู่หมายมั่นจะปะทะกันแน่นอน...
“หวังว่าเจ้าจะไม่ได้มองข้ามการประลองของข้า?!”
ซุน เผยรอยยิ้มเจือจาง…
“ข้านั้นคาดหวังในการประลองของพวกเรามากที่สุดต่างหาก...”
นางยกมุมปากเล็กน้อยตอบรับ นั่นถือว่าเป็นการแสดงอารมณ์มากที่สุด เท่าที่ ซุน เคยเห็นแล้ว… สำหรับหญิงสาวที่แสนเย็นชาอย่างนาง คงไม่อาจคาดหวังรอยยิ้มประดับใบหน้าได้… ก่อนที่นางจะทอดสายตาไปยัง บุรุษหนุ่มอีกคนหนึ่ง ที่นั่งขัดเกาทัณฑ์ขนาดใหญ่ของตนเองด้วยความทะนุถนอม…