ร่างของผู้กำยำตัวโตลอยสูงขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้ หานเฉียง เสียหลักเกือบจะหน้าคะมำลงที่พื้น… ใบหน้าของ หานเฉียง บิดงอไม่คิดว่าตนจะถูกยกลอยขึ้นในสภาพเช่นนั้นได้ ปักใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมิใช่เป็นเพราะพละกำลังของอีกฝ่าย แต่คิดว่า เหยาซุน น่าจะใช้กลอุบายบางอย่าง…
“บัดซบ!!”
หานเฉียง กำหมัดแนบแน่นขึ้น…
จังหวะนั้นก็ได้มีเสียงกระแอมด้านหลักย้ำเตือนสติ…
หานเฉียง มองเห็นสายตาของยอดฝีมือสวมชุดมือปราบ มีปลอกแขนองครักษ์ตระกูลฉี หนึ่งในผู้รับหน้าที่ดูแลความปลอดภัยในระแวกนี้เขม็งมองมา… หาก หานเฉียง ก่อความวุ่นวายขึ้น หรือมีการปะทะนอกเวทีประลอง ผู้ที่ริเริ่มก่อนจะถูกตัดสิทธิการแข่งในทันทีตามกฎการประลอง…
จุดที่ ซุน และ หานเฉียง อยู่ในตอนนี้ คือจุดรวมผู้เข้าร่วมแข่งขัน ที่ยังไม่ได้ขึ้นบนเวที ดังนั้นการพบเจอกันของทั้งคู่ จึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ… หานเฉียง นับเป็นผู้มีอิทธิพลในหมู่ผู้เยาว์มากที่สุดในเมืองบุปผาแดงแห่งนี้ ต่อให้ผู้เยาว์คนอื่น ๆ มาจากต่างขุมกำลัง สุดท้ายก็ล้วนแล้วแต่เป็นลูกสมุนของ หานเฉียง ทั้งสิ้น การจะควานหาตัว ซุน ในกลุ่มคนนับร้อยก็มิใช่เรื่องยากเย็น…
