เหล่าสมาชิกตระกูลซ่ง นับตั้งแต่ในวันแรก ๆ ที่ได้มา ก็ไม่มีใครเข้ามาดู ซุน ฝึกซ้อมอีกเลย นอกเหนือจาก ซ่งจื่อฮุ่ย และ เจ้าหมีใหญ่… ดังนั้นย่อมไม่มีผู้ใดรู้ถึงตื้นลึกหนาบาง ในความสามารถของ ซุน เท่าใดนัก ถึงแม้ว่า เจ้าหมีใหญ่ มักจะกลับไปคุยโวโอ้อวดกับทุกคนที่โถงอาหาร ว่า ซุน เปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์ที่ร้ายกาย จนสามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาขวายวายุในเวลาอันสั้น
หากแต่ด้วยบุคลิกของ เจ้าหมีใหญ่ ที่ไม่น่าเชื่อถือ อีกทั้งถ้อยวาจามันยังดูคล้ายเป็นเรื่องน่าเหลือเชื่อเกินความจริง จนทำให้ทุกคนเข้าใจว่า เจ้าหมีใหญ่ รวมหัวกับ ซ่งจื่อฮุ่ย พยายามกุเรื่องข่มขวัญเสียมากกว่า ไม่ปักเชื่อเรื่องที่ได้ยิน…
แต่เรื่องที่ ซุน เฝ้าเก็บตัวอยู่หลายวันนั้น ทุกคนล้วนเห็นกับตา… จึงเข้าใจว่าสุดท้ายเด็กหนุ่มก็ยอมแพ้ต่อการฝึกฝนที่หนักหนาสาหัส จนกลายเป็นคนเหยาะแหยะ อู้การฝึก สร้างความผิดหวัง และกลายเป็นที่ครหาภายในตระกูลซ่ง โดยที่ ซ่งจื่อฮุ่ย และ เจ้าหมีใหญ่ ไม่อาจหาข้อแก้ตัวได้เลย…
