ทั้งสองเดินทางไม่เร่งร้อน แต่ก็ไม่มีสิ่งใดจะพูดคุยระหว่างกันมากนัก ถึงอย่างไรทั้งคู่ก็ล้วนเป็นหนุ่มสาวที่เพิ่งพบเจอกันเพียงแค่ 1 วัน ดังนั้นย่อมมีระยะห่างบางอย่างระหว่างกัน… ซุน เองก็ไม่เคยเดินเคียงคู่กับหญิงสาวเช่นนี้มาก่อน แม้จะฝึกสติและสมาธิมาจนถึงขั้นสูง ก็ยังมิวายมีความกระอักกระอ่วนในใจอยู่ลึก ๆ
ทว่า… ในจังหวะนั้น จู่ ๆ หญิงสาว ก็ค่อย ๆ เดินเบียดเสียดเด็กหนุ่มเข้ามา จนหัวไหล่ของหญิงสาวแตะที่แขนของ ซุน เบา ๆ ทั้งที่ผู้คนบนถนนก็ไม่ได้หนาแน่นนัก… หางคิ้วของเด็กหนุ่มพลันกระตุกเล็กน้อย แต่ก็ยังก้าวเดินต่ออย่างสงบไม่เอ่ยวาจาทักท้วง…
แต่แล้ว… หญิงสาวกลับเบียดเสียดเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้น ด้วยการไปซ้อนที่ด้านหลังของเด็กหนุ่ม!! สำคัญกว่านั้นคือ ซุน สัมผัสได้ถึงเนิ่นอกนุ่ม ๆ ที่กดลงมาแนบแน่นที่แผ่นหลัง มือของนางยังเกาะจิกที่แขนของ ซุน อีกด้วย…
ไหนเลยที่เด็กหนุ่มกลัดมัน จะยังนิ่งเฉยในสภาพเช่นนี้ ตวัดสายตามองไปยังใบหน้าของนางทันที… แต่สิ่งที่สังเกตได้ คืออาการสั่นทึม พร้อมใบหน้าและดวงตาที่ดูจะหวาดหวั่น… ทำให้แน่ชัดว่าเหตุผลที่นางทำเช่นนี้ มิได้เป็นเพราะนางพิศวาสอันใดในตัว ซุน
