ตอนที่ 29
“ที่นี่แหละ…” หญิงสาว กล่าวขึ้นมาพามาถึง
ซุน ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นสภาพของโรงเตี้ยมนี้ มันดูไม่เหมือนกับโรงเตี้ยมเท่าใดนัก คล้ายเป็นเรือนใหญ่ของตระกูลหนึ่งเสียมากกว่า แล้วจึงถูกดัดแปลงให้มาเป็นโรงเตี้ยมในภายหลัง โดยรวมจัดว่าค่อนข้างทรุดโทรม และห่างไกลจากตัวชุมชนมาพบสมควร…
ป้ายขนาดใหญ่หน้าทางเข้า สามารถมองเห็นเป็นตัวหนังสือที่เจือจางและขาวซีดจนอ่านได้ยากยิ่ง
“ตระกูลซ่ง?”
หญิงสาว เห็นเด็กหนุ่มค้างชะงักไปก็รีบจับข้อมือ กึ่งดึงกึ่งลากเข้าไปด้านใน ราวกับว่านางหวั่นใจว่าแขกผู้นี้จะหนีหายเฉกเช่นแขกคนอื่น ๆ ก่อนหน้า หลังมาเห็นสภาพโรงเตี้ยม… ซึ่งความจริงแล้ว ซุน ไม่ได้คิดเช่นนั้น แต่สิ่งที่ทำให้เด็กหนุ่มฉุกใจ คือชื่อตระกูลซ่ง และความประหลาดของเรือนหลังนี้เสียมากกว่า
อาณาบริเวณและพื้นที่ของเรือนหลังนี้ ช่างดูขัดแย้งกับสภาพที่เสื่อมโทรมยิ่งนัก… เนื่องด้วยการจะมีพื้นที่ระดับนี้ในกำแพงของเมืองใหญ่ได้ จะต้องมิใช่คนธรรมดาสามัญ… ซึ่งหากเป็นตระกูลที่ใหญ่โตจริง ๆ ใยปล่อยให้เรือนทรุดโทรม?! อีกทั้งยังต้องลำบากมาดัดแปลงเป็นโรงเตี้ยม?!
