“หุบปากน่า… ข้าไม่ได้มีหน้าที่คอยเช็ดก้นให้เจ้าทุกเรื่องนี่ อีกอย่างที่ข้าไม่ได้กำจัดพวกมันในวันนั้น ก็เพื่อตัวเจ้าเอง… กลุ่มที่เฝ้าอยู่ด้านนอกจวน เป็นคนละกลุ่มกับเหล่ามือปราบ คิดว่ามันน่าจะเป็น ลูกน้องของชายแซ่เกา ที่เจ้าพบเห็นในความทรงจำของ ผู้ว่าจินหง…”
ซุน ได้ยินเช่นนั้นก็ เผยโทสะผ่านดวงตาออกมาทันที…
“กลุ่มที่จับตัว เหล่าซือ งั้นสินะ!!”
“ถูกต้อง… แต่เจ้าอย่าเพิ่งคิดที่จะเผชิญหน้าพวกมันโดยเด็ดขาด เพราะกลุ่มคนเหล่านั้น เป็นกลุ่มยอดฝีมือ แข็งแกร่งเกินกว่าระดับที่เจ้าจะไปเปรียบวัด ไม่ได้กระจอกจอกง่อยเฉกเช่น มือปราบบ้านนอกพวกนั้น…”
ซุน กำหมัดแนบแน่นขึ้น รู้สึกถึงความอ่อนแอของตน…
สายตาจดจ้องไปยังกลุ่มมือปราบที่เฝ้าเส้นทาง…
“เจ้าพวกนี้ เป็นมือปราบของทางการแท้ ๆ แต่กลับยอมทำตามคำสั่งกลุ่มโจร… เดรัจฉาน!!” เด็กหนุ่ม เค้นเสียงเยือกเย็น ก่อนจะตัดสินใจออกจากที่ซ่อน สืบเท้าแน่นหนักตรงไปยังเส้นทาง ดวงตาคมกริบประหนึ่งจดจ้องเหยื่อ…
