เฒ่าชีเปลือย ส่ายหน้าเบา ๆ ท่าทีสงบน่ากลัว…
“ข้าไม่ต้องการของเหล่านั้นอีกแล้ว… ตลอดสองปีที่ผ่านมา ข้ามิได้จ้ำจี้จ้ำไชในสิ่งที่เจ้าได้เลือกและกระทำ เพราะถือว่าเป็นการปล่อยให้เจ้าเรียนรู้ ให้เข้าใจดินแดนแห่งนี้ด้วยตนเอง… แต่ตอนนี้หลังจากที่ข้าได้เห็นถึงความเป็นจริง ยกตัวอย่างชายชราพ่อบ้านที่เข้ามาเมื่อครู่นี้ คนผู้นั้นสามารถทำให้ทุกคนภายในจวนแห่งนี้ ต้องก้มหน้าต่ำมิกล้าสบตา จากอำนาจและความแข็งแกร่งที่พึงมี…
ซุน… เจ้าเห็นเช่นนั้นแล้ว ไม่รู้สึกอะไรบ้างงั้นหรือ?! เจ้ายังอยากเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่อาศัยกลอุบายเอาชีวิตรอดไปวัน ๆ อย่างนั้นหรือ?! ไม่คิดที่จะครอบครองอำนาจ ที่สามารถควบคุมดินแดนแห่งนี้งั้นหรือ!! หากเจ้ามีสิ่งเหล่านั้น มิต้องกล่าวถึงความโชคร้ายที่เจ้าพบเจอมา แม้แต่ เหล่าซือ ก็คงไม่ถูกจับตัวไปตั้งแต่แรก!!”
เสียงของ เฒ่าชีเปลือย กระแทกน้ำหนักรุนแรง
สีหน้าดูจริงจังมากกว่าทุก ๆ ครั้ง…
จนมันทำให้ เด็กหนุ่ม แสดงสีหน้าโง่งม…
“เจ้ากำลังจะบอกอะไรกับข้า?!”
