หญิงสาวเบิกตากว้าง สีหน้าโง่งม…
“ดะ…เดี๋ยวก่อนนะ!! นี่พวกเจ้าคิดจะต่อสู้กับพวกมันจริง ๆ หรือ!! เจ้าเกล็ดแดงยังไม่นับเป็นอย่างไร แต่เจ้าอสรพิษอีกตนเป็นถึงสัตว์อสูรชนชั้นลมปราณสีเขียวเขียวนะ!! ทั้งพัดเหล็กของข้า หรือทวนยาวของเจ้า ล้วนไม่อาจผ่านปราณคุ้มกันของมันได้!! กระทั่งอาจารย์ข้าก็ยังถูกสังหารไปแล้ว พวกเราไม่มีโอกาสชนะอีกแล้ว!!”
ซุน เหลือบหันมองมายังหญิงสาวด้วยแววตาเย็นชา…
“แล้วหากไม่สู้ เจ้าคิดว่าความเร็วของพวกเราจะหลบหนีจากมันได้งั้นหรือ?! หากเจ้าไม่คิดที่จะช่วยเหลือก็สุดแล้วแต่พวกเจ้า เพราะตัวข้าและสหายข้า ไม่คิดที่จะยอมแพ้ตั้งแต่ยังมิได้เริ่มลงมือ…”
“!!!!!!!!!!!” หญิงสาวเบิกตากว้างทันที นางไม่เคยถูกตำหนิจากคนรุ่นเดียวกันมาก่อน อีกทั้งผู้ที่กำลังตำหนินางนั้น ยังไม่มีแม้กระทั่งรัศมีลมปราณในร่าง สายตาของนางหันมองไปยัง กังเฉิง
“เจ้าเองก็คิดที่จะสู้งั้นหรือ?! ตามแผนที่ข้าได้ยิน เจ้าต้องเป็นผู้เข้าไปเผชิญหน้า โดยฝากชีวิตไว้กับแผนการของผู้ที่ไม่มีแม้แต่พื้นฐานลมปราณเนี่ยนะ นี่มันเรื่องบ้าชัด ๆ”
