ตอนที่ 8
ซุน หันมองไปยังอสรพิษทะเล ที่กำลังเชิญหน้ากับค่ายกลของเหล่าหญิงสาว แม้จะยังไม่แน่ชัดว่าผลการปะทะจะออกมาเช่นไร แต่ ซุน ก็มั่นใจว่าคงไม่ปรากฏผลการต่อสู้ขึ้นในเวลาอันสั้น เด็กหนุ่มจึงสะกิดสหายเบา ๆ
“กังเฉิง… แผนการที่ข้าคิดเอาไว้ จำเป็นต้องมีอุปกรณ์และสิ่งของบางอย่างเข้าเสริม ดังนั้นข้าจะต้องไปหาสิ่งเหล่านั้นภายในหมู่บ้าน เจ้าช่วยเฝ้าดูสถานการณ์อยู่ที่นี่ไปก่อน ไว้ข้าจะรีบกลับมา…” ซุน กล่าวขึ้นกับสหายตน
“เจ้าจะบ้าหรือ!! จากที่นี่ไปยังหมู่บ้านที่ใกล้ที่สุดยังห่างออกไปร่วม ๆ 10 ลี้(5 กม.) กว่าเจ้าจะไปกลับคงใช้เวลามากโข ใยมิให้ข้าเป็นผู้ไปเองเล่า?! ข้าฝึกฝนวิชาตัวเบามาแล้ว คงใช้เวลาน้อยกว่าเจ้าที่ไม่มีพลังลมปราณหลายเท่า” กังเฉิง แย้งขึ้นทันที
“เอาเถอะน่า ข้าไปเองนั่นแหละดีแล้ว ข้าย่อมมีวิธีการของข้า… แต่สิ่งสำคัญที่สุด ที่เจ้าต้องจดจำให้มั่นเลยก็คือ ห้ามเจ้าขยับออกจากตำแหน่งนี้ หรือยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือพวกนางโดยเด็ดขาด!! ต้องรอจนกว่าข้าจะกลับมาถึงเท่านั้น รับปากกับข้าได้หรือไม่?!” ซุน กำชับแน่นหนัก แววตาบ่งบอกถึงความเป็นห่วง
