ตอนที่ 5
ซุน ได้ทำการตวัดกิ่งไม้ในท่วงท่ากระบี่อีกเล็กน้อย ๆ แต่สุดท้ายกิ่งไม้ก็ไม่อาจทนต่อการใช้ฝึกฝน แตกหักคามือไปตามความเปาะบางของมัน… เด็กหนุ่ม ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย เพราะเพิ่งจะได้เคยฝึกท่วงท่าเพลงกระบี่เป็นครั้งแรก ย่อมมีความสนใจตามประสาผู้ใฝ่รู้ใฝ่เรียน…
“หากอยากเรียนรู้ ทำไมไม่ไปให้ เหล่าซือ เจ้าสอนเล่า?! เจ้านั่นเก่งกาจกว่าผู้ที่มาเมื่อกลางวันอย่างไม่อาจเทียบได้ด้วยซ้ำ…” เฒ่าชีเปลือย กล่าวลอย ๆ ขึ้นด้วยท่าทีไม่แยแสนัก
“เหล่าซือ น่ะหรือ จะเก่งกาจกว่าสหายของท่านคนเมื่อกลางวัน?! ข้าไม่เห็นว่า เหล่าซือ จะมีรัศมีที่น่ากลัวใด ๆ ออกมาแม้สักนิด มิใช่ว่าเจ้าคาดเดาไปเรื่อยงั้นหรือ?!” ซุน แสดงสีหน้าคล้ายดูแคลนสายตาของ เฒ่าชีเปลือยเป็นนัย ๆ
“เจ้าเด็กบ้า… ทักษะที่แข็งแกร่งที่สุดของข้า ก็คือการประเมินผู้คนนี่แหละ!! ข้าไม่มีทางมองคลาดเคลื่อนไป ฝีมือ เหล่าซือ ของเจ้าในตอนนี้ เก่งกาจกว่าสหายคนเมื่อกลางวันสิบเท่าเป็นอย่างน้อย… เพียงแต่ เหล่าซือ ของเจ้า มันเก็บซ่อนความสามารถเอาไว้อย่างมิดชิด ซึ่งต่อให้ข้าอธิบายให้เจ้าฟังทั้งคืนเจ้าก็ไม่รู้เรื่อง เพราะเจ้าไม่ได้มีความเข้าใจเกี่ยวกับพลังลมปราณ…”
