ซุน ใบหน้าซีดเซียวลงเล็กน้อย…
“ขออภัย เหล่าซือ… ข้าบังเอิญเห็นว่านางทำตัวประหลาด จึงอดไม่ได้ที่จะยุแหย่เล็กน้อย หาได้มีเจตนาเสียมารยาท…”
“หึหึ… หลานสาวข้าออกจากแปลกไปเสียบ้าง เพราะนางถูกชุบเลี้ยงมาโดยยายเฒ่าประหลาดตั้งแต่แบเบาะ ข้ากำลังพาตัวนางกลับไปที่สำนักบุปผาประจิม เพื่อเรียนรู้สภาพแวดล้อมของโลกภายนอก...” เตียมู่หยง กล่าวขึ้นด้วยรอยยิ้มชรา
“ซุน… มาหา เหล่าซือ…” เหยาหมิง เค้นเสียงขึ้นอีกครั้ง
ซุน ให้ความสำคัญกับคำสั่งของ เหล่าซือ ผู้เป็นคนชุบเลี้ยงตนอย่างเคร่งครัด เต็มไปด้วยความเคารพยิ่ง เพราะหากไม่มี เหล่าซือ เด็กหนุ่มก็คงอดตายดังสุนัขข้างถนนภายในสลัม… เด็กหนุ่ม เดินตรงเข้ามาประสานมือโค้งตัวอย่างสุภาพ…
“มีสิ่งใดหรือ… เหล่าซือ?”
“อืม… อันที่จริงข้าก็ไม่มีอะไร หากแต่สหายข้าสนใจเรื่องบางอย่าง จึงอยากรบกวนเจ้าเล็กน้อย…” เหยาหมิง กล่าวตามตรงพลางหันมองไปยัง เตียมู่หยง
