เต็มไปด้วยความเคร่งขรึม วางคันฉ่องและถ้วยชาลง นำป้ายเทวะของเขาออกมาค้นหาข้อมูลของคนชื่อเจียงผิงอันนี้ด้วยอำนาจตน
เมื่อเห็นข้อมูลของเจียงผิงอัน สีหน้าของเซียนผู้นั้นก็สุดซับซ้อนเนิ่นนานจากนั้น เขาก็รำพึงอย่างเสียดาย “สวรรค์ริษยาผู้สามารถ”
ปวงชนระเบิดเสียงอุทาน
“คนผู้นั้นบรรลุสี่เขตแดน!”
“แถมยังผสานเขตแดนได้ด้วย ต่อให้อัจฉริยะสักคนมีเขตแดนแฝดยังยากผสานพวกมัน แต่เขาผสานมันได้ น่ากลัวยิ่งนัก!”
“คนผู้นี้คงมิได้จะเอาชนะผู้อาวุโสหลง ปรากฏนามในทำเนียบอันดับชางจือได้จริง ๆ หรอกกระมัง? หากเช่นนั้น ข้าก็ได้เห็นตำนานอุบัติกับตาเลยนะ!”
“เขาเป็นใคร? ชื่ออะไร?”
ปวงชนอยากรู้ชื่อของคนผู้นี้ แต่หามีผู้ทราบไม่
ชายซึ่งจู่ ๆ ก็โผล่มานี้สะท้านทุกดวงใจทั่วทิศ
เจียงผิงอันเห็นว่าผู้อาวุโสหลงเจวี๋ยเฟิงผู้นี้ไม่มีวิชาระดับสูงอื่นใดจึงไม่เสียเวลาต่อ ร่างจริงขนาดมโหฬารเร่งเขตแดนโน้มถ่วงใช้วิชา
ดึงดารา ฉวยโอกาสพุ่งเข้าไปควบคุมอีกฝ่ายด้วยความได้เปรียบทางกำลังของตน
อวตารร่างมารศักดิ์สิทธิ์โคจรปราณทั้งกาย ใช้ ‘ลักษณ์วิญญาณศึก’ ของวิชาเทียมเทพสงคราม
ภาพฉายมหึมาปรากฏเบื้องหลังเขา ลึกลับและเคร่งขรึม กฎฟ้าดินคลับคล้ายนิ่งงันไม่เคลื่อนไหว
การโจมตีสุดกำลังด้วยพละกำลังชวนขนหัวลุกโรยจากฟ้า ฟาดลงศีรษะหลงเจวี๋ยเฟิงเต็ม ๆ
ตู้ม!
ฟ้าดินสะเทือนเลื่อนลั่น ผืนปฐพีอันหนาแข็งปริแยกแตกกระจายไปพร้อมภาพฉายของหลงเจวี๋ยเฟิง คลื่นอัดอากา
