าน
มันร้าวจริง ๆ ด้วย!
อำนาจประหลาดแผ่ออกจากรอยร้าวบนกล่อง ขอเพียงขยับอีกนิด กล่องใบนี้จะระเบิดตัวเองไปพร้อม ๆ สิ่งที่อยู่ข้างใน!
เจียงผิงอันไหวไหล่ “หนนี้ข้าก็ช่วยไม่ได้แล้วนะ”
เติ้งเส้าสี่ในอาภรณ์ดำสุดเดือดดาล “พวกเจ้าซ่อมไม่ได้ยังรับปากซ่อม! รู้กันหรือไม่ว่ากล่องใบนี้สำคัญเพียงไร! หากซ่อมมันเดี๋ยวนี้ไม่ได้ ก็ชดใช้ข้ามาล้านผลึกเซียน!”สีหน้าของนักหลอมอาวุธทั้งหลายสุดคล ้าดำ มิใช่เพราะพวกเขาจ่ายกันไม่ไหว แต่ชื่อเสียงของพวกเขาเสียหายยับเยิน และจะส่งผลต่อจำนวนผู้ฝึกตนที่จะมาขอให้พวกเขาซ่อมอาวุธวิเศษในภายหน้า
ไร้ผู้ใดคาดคิดว่าผู้ฝึกตนแซ่เจียงผู้นี้จะพูดถูก
กู่เว่ยโมโหยิ่ง “สหายเต๋าเจียงบอกแล้วแท้ ๆ ว่าอย่าทำ ไฉนไม่ฟังกันเลย!”
กู่เว่ยหันไปถามเจียงผิงอันด้วยความหวังสุดท้ายอันริบหรี่ “สหายเต๋าเจียง ไม่มีทางซ่อมมันแล้วจริง ๆ หรือ?”
เจียงผิงอันส่ายหัว “วัตถุดิบของกล่องปิดผนึกเป็นแบบนี้แหละหากถูกทำลายก็ซ่อมไม่ได้แล้ว”
ปวงชนถอนใจอย่างอับจน มีแต่ต้องเสียเงินแล้วสิ
ขณะนั้น เจียงผิงอันกล่าวกับเติ้งเส้าสี่ “แต่ข้าเปิดผนึกมันได้ สิ่งที่เจ้าต้องการคือของข้างใน การเปิดกล่องเดี๋ยวนี้จะช่วยประหยัดปัญหาให้เจ้าเยอะแยะทีเดียว”
“ข้าอยากปลดผนึกมันแน่อยู่แล้ว แต่ผู้ใช้ค่ายกลบอกว่ากล่องใบนี้เสียหายรุนแรง ไร้หนทางปลดผนึกใด ๆ เลยต้องซ่อมมันก่อน หากเจ้าทำลายผนึกได้ ข้าจะแถมให้เจ้าอีกแสนผลึกเซียนเลย”
เติ้งเส้าส
