การต่อสู้สะท้านสะเทือนแดนดินคุกรุ่นในอาคม อำนาจเขตแดนเสียดสีกระแทกกัน เพลิงแสงจากการโคจรกฎเกณฑ์อันปั่นป่วนวูบไหวร่ายระบำ
เจียงผิงอันใช้ความเร็วสุดขั้วของปีกเทพยดาเลี่ยงหลบการโจมตีพยายามไม่เข้าปะทะกับอีกฝ่ายตรง ๆ และใช้พลังกลืนกินดูดซับปราณของชายชราไปทีละน้อย
หากยื้อต่อไปเช่นนี้ ผลดีจะเกิดแก่เจียงผิงอัน การฆ่าคนยังถูกห้ามในสำนักศึกษาชางจือ หากมือสังหารถูกหน่วยลาดตระเวนของสำนักศึกษาจับได้ ก็จะถูกประหารทันที
ชายชราเห็นว่าเจียงผิงอันจงใจถ่วงเวลา สีหน้าก็คล ้าดำ หากเขาถูกสำนักศึกษาจับได้ เขาตายแน่
ชายชราพลันหยุดโจมตี เก็บหอกของตนไป “ฆ่าผู้ฝึกตนขั้นต้นระดับเขตแดนคนเดียว กลับทำให้ตาเฒ่าผู้นี้เสียเวลามากนัก หนนี้ นี่จะส่งเจ้าไปโลกหน้า!”
เขากางฝ่ามืออันแห้งเหี่ยว โลหิตหยดหนึ่งลอยมาตรงหน้าเขา
เจียงผิงอันขมวดคิ้ว เขาสัมผัสได้ว่าโลหิตหยดนั้นเป็นของเขาเจ้าเฒ่านี่จะทำอะไร?
“เป็นเกียรติของเจ้านะ ที่จะได้ตายด้วยวิชาเซียนต้องห้ามเช่นนี้”
“วิชาเซียนต้องห้าม?”
เจียงผิงอันหน้าถอดสี
สิ่งที่เรียกเป็นวิชาต้องห้ามได้นั้นล้วนสุดแสนแข็งแกร่ง นับประสาอะไรกับวิชาเซียนต้องห้าม
ชายชราวาดมือรัวเร็ว อำนาจประหลาดอันทรงพลังอัดแน่นในอาคม มหาเต๋ากระเพื่อมไปมาบนตัวชายชรา แล้วอักขระคาถาแปลกประหลาดก็ก่อตัวล้อมโลหิตของเจียงผิงอันไว้
“ตาเฒ่าผู้นี้อายุแค่พันกว่า แต่ที่ดูหงำเหงือกได้เพียงนี้ก็เพราะใช้วิชาต้องห้ามนี้บ่อยหน ใ
