ช้โลหิตผู้อื่นเป็นสื่อ ผนึกอำนาจผลกรรมเป็นคำสาป ช่วงชิงพรสวรรค์ของผู้อื่น”
เพียงพริบตา อายุขัยของชายชราก็ถูกสูบ รอยย่นบนใบหน้ายิ่งทวีความหยักลึก ผิวกายห้อยเหี่ยวดุจกิ่งไม้ตาย
ม่านตาของเจียงผิงอันหดตัว
โลกนี้มีวิชาชิงพรสวรรค์ผู้อื่นด้วย!
ปีกทองเบื้องหลังเขากระพือรัวถี่ พุ่งปราชิดชายชราในพริบตาเหวี่ยงกิ่งมารสะเทือนสรวงเข้าขวางมิให้เขาใช้วิชาต้องห้ามได้สำเร็จ
ชายชราถอยหนีอย่างรวดเร็ว หากถูกยอดสมบัติฟาดเข้า เขาก็ตายแน่ ๆ ไม่ต่างจากผู้สมรู้ร่วมคิดก่อนหน้านี้
“วิชาต้องห้ามสมบูรณ์แล้ว รออีกสักเดี๋ยว พรสวรรค์ของเจ้าก็จะไม่เหลือหลอ ฮ่า ๆ”
แม้ชายชราจะหนีไปได้ โลหิตของเขาก็ยังลอยค้างกลางสุญตาอักขระคาถาพิสดารรายล้อม
เจียงผิงอันเหวี่ยงกิ่งมารลงใส่โลหิตนั้นให้กระจายไป
“ไร้ประโยชน์ วิชาต้องห้ามสมบูรณ์แล้ว ทำลายมันไปก็เท่านั้น”
ร่างของชายชราคู้ค่อม แม้จะมีอายุขัยเหลือไม่มาก เขาก็มิได้รีบร้อน ทั้งยังปรีดาสุดแสน
ขอเพียงเจียงผิงอันถูกจัดการ เขาก็จะได้หนึ่งศาสตราเซียนพร้อมสองยอดสมบัติ ไม่สิ พูดให้ถูกคือ ยังมีอาวุธวิเศษของผู้สมรู้ร่วมคิดทั้งสองด้วย
ด้วยทรัพยากรเหล่านี้ เขาก็เตรียมตัวบรรลุเซียนได้ ขอเพียงเขาได้เป็นเซียน อายุขัยก็จะไร้จำกัด เสียอายุขัยไปแค่นี้เรื่องเล็กน้อย
อักขระคำสาปประหลาดปรากฏรอบตัวเจียงผิงอัน ราวบางสิ่งก่อตัวขึ้นรายล้อมเขา สลัดเท่าไหร่ก็ไม่หลุด และอักขระคาถาเหล่านี้ยังชัดเจนขึ้นเรื่
