ียงผิงอันทรงพลังเพียงนี้ ก็ไม่อยากจะเชื่อโดยสัญชาตญาณ นี่อาจเป็นเหตุผลที่ทำให้สองฝ่ายกระทบกระทั่งกันเล็กน้อย
ไม่นานจากนั้น ชายผู้มีใบหน้าสะอาดสะอ้านในชุดแดงผู้หนึ่งก็เข้ามาในร้าน
เมื่อเข้ามา เขาก็ชำเลืองหวังอิง ก่อนที่สายตาจะหยุดที่เจียงผิงอัน แล้วเดินปรี่เข้าไปหา
“ข้าอยากซ่อมอาวุธวิเศษชิ้นหนึ่ง”
ชายผู้นั้นนำระฆังสีทองซึ่งแตกเป็นสองเสี่ยงใบหนึ่งออกมา จากปราณกฎเกณฑ์ของมัน นี่คืออาวุธวิเศษขั้นกลางระดับเขตแดน
เจียงผิงอันชำเลืองคนผู้นี้ อีกฝ่ายดิ่งมาหาเขาเพื่อซ่อมอาวุธหรือผู้ฝึกตนไว้เคราจะแนะนำมา?
“อาวุธวิเศษชิ้นนี้เสียหายหนัก ราคาซ่อมสามหมื่นผลึกเซียนนะ”
เจียงผิงอันจงใจเพิ่มราคา ไม่อาจเรียกถูก ๆ ได้เหมือนกาลก่อน
สีหน้าของกู่เว่ยแปรเปลี่ยนเล็กน้อย หากผู้อื่นขอให้เขาซ่อมระฆังนี้ เขาจะให้ราคาสี่หมื่นผลึกเซียน ไฉนคนผู้นี้คิดราคาถูกจัง
“ใช้เวลาเพียงไรจึงซ่อมได้?”
กู่เว่ยถูกหวังอิงเรียกมา บอกว่าคนผู้นี้มุสาและน่าจะใช้วิชามายาจึงขอให้เขามายืนยัน
แข็งแกร่งได้ขนาดนี้ หากคนผู้นี้มิใช่ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธจริง ๆ ก็เป็นได้เพียงเด็กเลี้ยงแกะ
หากเป็นปรมาจารย์ เขาต้องขอคำชี้แนะจากอีกฝ่ายให้ได้ ช่วงนี้เขาพบปัญหาในการซ่อมอาวุธวิเศษอยู่จริง ๆ
“เสียหายขนาดนี้ หนึ่งวัน” เจียงผิงอันกล่าว รู้สึกว่าเวลาที่บอกไปหนก่อนนั้นสั้นเกินไป อีกฝ่ายจึงตกใจนักหนา
แต่กระทั่งหนึ่งวัน กู่เว่ยก็ยังตกใจ เขาทุ่มสุดกำลังยังต้